Ik heb geen ervaring met afwijkende symmetrie kammen zoals Carlo Vettori die laat zien op zijn website. Wat zo in me opkomt wanneer ik dat allemaal doorgelezen en bekeken heb is, dat er toch heel weinig tot geen vioolbouwers dit navolgen. Ook denk ik dan maar, dat Stradivari en de zijnen, dat toch allang bedacht zouden hebben als het zin had? Trouwens die asymmetrie zit er al in doordat de de E-snaar met zijn hoogste frequentie minder amplitude heeft dan de veel lager gestemde G-snaar. Het gevolg is dat de afstand van de G-snaar tot de toets zo’n 3-4 mm bedraagt, terwijl dat voor de E-snaar hooguit 2 mm is. Dat heeft ogenblikkelijk tot gevolg dat er een typische curve ontstaat aan de bovenzijde van de kam. Zou die curve volkomen symmetrisch zijn gemaakt, dan moet de E-snaar veel te ver worden ingedrukt waardoor de snaar verstemd raakt, omdat die niet alleen door een vinger wordt ingekort maar ook nog eens op een iets hogere spanning wordt gebracht. Een lager geplaatste G-snaar positie op de kam gaat problemen geven doordat de snaar in trilling dan de toets gaat raken met ‘ratelen’ tot gevolg.
Ik vraag me af waarom de kamvoeten asymmetrisch gemaakt moeten worden, zoals Johan voorstelt. Welk gedachtegoed zit daar achter? Een hogere kamvoet zal ook meer demping geven en dan gaat veel trillingsenergie geabsorbeerd worden in de kam, zonder door te dringen in de klankkast. Het gevolg is een heel zwak geluid, mogelijk dat zelfs bepaalde frequenties volledig worden uitgefilterd.
Frits