Ja, maar de discussie gaat nu over het feit dat iemand een -naar later blijkt- foutieve taxatie heeft gedaan, uit onwetendheid. Als er dan al reputatieschade zou optreden is dat onterecht (geweest): de man/vrouw handelde immers te goeder trouw?
Onwetendheid kan ook hard worden afgestraft: Kijk eens wat een beunhaas die persoon die fout taxeerde eigenlijk is. Het oplopen van reputatieschade zal niet altijd op een eerlijke manier verlopen..
In de kring van deskundigen wordt onwetendheid niet bepaald gewaardeerd , omdat men bang is dat de onkunde op de hele groep 'neerslaat'. Reputatieschade voor een beroepsgroep dus. Volgens mij is dat ook de zorg van beroepsverenigingen, naast natuurlijk het nobele principe van klanten beschermen tegen beunhazen.
We hebben het dan over het (zo mooi gezegd) "zelfreinigend vermogen" van de beroepsgroep.
Gevoeligesnaar heeft in post # 15 een mooi hypothetisch en realistisch verhaal bedacht. Een mooi voorbeeld van belang bij onderwaardering van een instrument. Als je met een vioolbouwer al langer op goede voet staat en deze een reden heeft jou een pleziertje te gunnen (want dochter aan baan geholpen), dan is het wél zaak alles mondeling te regelen en alleen het taxatierapport zwart-op-wit te krijgen. Zo lang de familie geen kaas heeft gegeten van violen, is er inderdaad niets aan de hand. Ze laten je waarschijnlijk het bedrag voor de viool betalen die op het taxatierapport staat en de kous is af. Je hebt ze dan een prachtinstrument afgetroggeld. Ja, de ethische kant van het geheel....ahem

. Maar goed, gelukkig geen verhaal uit eigen ervaring en speelt gevoeligesnaar op een 'kosher' instrument

.
Als de familie 'lont ruikt', kunnen ze geen malversatie aantonen. Dan gaan ze, als ze wijs zijn, nog eens naar een andere taxateur/bouwer en dan komt er een andere waarde uit. Tja, jammer voor degene die op die viool loerde. En de eerste taxateur riskeert reputatieschade, maar dat alleen als het verhaal in omloop komt dat deze een prachtviool als deze niet heeft herkend.