Ik zou, als ik jou was, eerst eens gaan praten met de buren. Desnoods iemand naar de buren toesturen om te gaan luisteren hoe jouw cello bij hen klinkt.
Als de hinder vooral lucht-gedragen is, kan het genoeg zijn om bijvoorbeeld wandkleden op te hangen. En wat contactgeluid betreft: je zou je stoelpoten en je cellopin op reepjes rubber kunnen zetten.
Vrachtwagenchauffeurs hebben vaak repen rubber van zo`n cm dik bij zich om ladingen zo strak mogelijk tegen elkaar te kunnen zetten. Soms zie je dat wel eens langs de weg liggen. Met dat soort spul heb ik mijn werkbank geïsoleerd van zijn omgeving. Het scheelt enorm in de overdracht van geluid maar kost bijna niks.
Ik heb daarentegen ook eens een wandje gebouwd volgens het instructiefilmpje van GammaPraxisKarweiBouwmaat. Daarin moest een houten frame worden geklemd tussen wanden, vloer en plafond met speciaal isolatieschuim. Met datzelfde schuim moesten de holle ruimten van dat frame worden gevuld, waarna er een plaat multiplex tegenaan werd geschroefd. Best duur en best een boel werk, en als ik tegen die wand aan werk krijg ik van de buurjongen klopsignalen. Teleurstellend dus.
In een cultureel centrum waar ik afgelopen jaar heb lesgegeven was een muziekkamer getimmerd in een lokaal. De hele ruimte was rondom een halve meter kleiner gemaakt, beplakt met schuim in de vorm van eierdozenreliëf. Ongelooflijk stil. Ik schrok me een keer kapot toen de deur openging en er een drummer bezig bleek te zijn.