Er is met enige regelmaat in deze kolommen sprake van het raden naar de herkomst, leeftijd en prijs van violen. Verluchtigd met foto's. Voor de goede orde: ik heb daar niets tegen (ik ben namelijk niet altijd overal tegen). En het lijkt mij zowel interessant als relevant voor diegenen die zich bezig houden of geïnteresseerd zijn in de bouw, reparatie, het verzamelen dan wel het handelen in instrumenten. Maar eigenlijk mis ik in dit verband een (beoordelings)aspect. Een, naar mijn bescheiden mening, nogal belangrijk aspect, namelijk de klank. Want een strijkinstrument is er niet (alleen) om gerepareerd/verzameld/verhandeld te worden, maar om bespeeld & beluisterd te worden. Ik ben me er overigens van bewust dat iets als een 'klankcriterium' nogal subjectief is, want een uitgesproken 'speelstijl' is van grote invloed op de klankvorming. Voorbeeld: ik heb Heifetz op al zijn violen horen spelen (helaas alleen via film en geluidsinstallatie). Maar eigenlijk hoorde ik geen verschil tussen al die 'ouwe Italianen' die hij bespeelde. Je hoorde alleen, onmiskenbaar, Heifetz.