Sinds ik op mijn vijftiende begon in orkesten te spelen heb ik het normaal gevonden om binnen een strijkerssectie zoveel mogelijk een lessenaar te delen.
Maar in harmonie- en fanfareorkesten, waar je ook tutti-secties hebt van bijv. klarinetten, gebeurt dit niet. Het rare is dus dat in het symfonisch blaasorkest (dat is aangevuld met celli en contrabassen, een nieuwe trend) waar ik nu in meespeel, de celli twee aan twee lessenaars delen, maar alle overige tutti-spelers allemaal in hun eentje achter een lessenaar zitten. De dirigent vindt het ook normaal dat de celli met twee personen aan een lessenaar zitten, maar de blazers niet.
Een maatje van me (geen strijker) die veel in harmonieorkesten, maar ook in symfonieorkesten, heeft gespeeld verbaast zich er juist over dat strijkers altijd samen met een lessenaar doen. We hebben er al hele gesprekken over gevoerd, maar we komen er niet uit waar dit verschil vandaan komt.
Wellicht weet iemand op dit forum het antwoord?
Maar in harmonie- en fanfareorkesten, waar je ook tutti-secties hebt van bijv. klarinetten, gebeurt dit niet. Het rare is dus dat in het symfonisch blaasorkest (dat is aangevuld met celli en contrabassen, een nieuwe trend) waar ik nu in meespeel, de celli twee aan twee lessenaars delen, maar alle overige tutti-spelers allemaal in hun eentje achter een lessenaar zitten. De dirigent vindt het ook normaal dat de celli met twee personen aan een lessenaar zitten, maar de blazers niet.
Een maatje van me (geen strijker) die veel in harmonieorkesten, maar ook in symfonieorkesten, heeft gespeeld verbaast zich er juist over dat strijkers altijd samen met een lessenaar doen. We hebben er al hele gesprekken over gevoerd, maar we komen er niet uit waar dit verschil vandaan komt.
Wellicht weet iemand op dit forum het antwoord?