Elman
♫ ♪
Even uithuilen…
Op mijn 17e ben ik begonnen met vioolles. Na circa 4 jaar ben ik op advies van mijn docent overgestapt op altviool omdat ik zo klaagde over positiespel op de e-snaar. Wat een gepiep. Na een of twee jaar les een jaar op contrabas les gegaan. Dat was het ook niet. Toen een poos niks. Toen weer op altvioolles gegaan tot ik i.v.m. trouwen verhuisde. Op de nieuwe woonplek wilde ik weer altvioolles nemen. Inmiddels is dat voornemen al 7 jaar oud...
In die zeven jaar speelde ik zo nu en dan wel altviool natuurlijk maar steeds iets minder. Laatste tijd denk ik er sterk over om het les nemen weer op te pakken etc. en ben mijn (alt)viool weer van stal gaan halen. De alt had in de zon gelegen: snaren, kam en stapel los dus alt moest naar de vioolbouwer (kan de lak een beetje craquelé krijgen door in de zon te liggen?). Daarom maar begonnen met vioolspelen (Duitse fabrieksviool van Hofner). Dat ging prima al klinkt het blikkerig. Recent de alt weg gebracht. Gisteren opgehaald en vandaag op gespeeld.
Dat was een teleurstelling....
Ik had gehoopt helemaal verliefd te zijn op de altviool en dat dus duidelijk was dat ik verder zou gaan met altvioolles. Maar helaas. De klank is prima. Groot vol en donker maar voor het overige: wat een onding. De alt is lomp groot vergeleken bij een viool (42 cm als je ook dat voetje van de bals mee moet meten). Te groot om fatsoenlijk onder je kin te houden. Kinstuk weghalen scheelt al wat. Maar zo'n alt werkt gewoon tegen. Het gaat allemaal wat zwaarder en moeizamer. Pak ik de viool dan klinkt die niet (fabrieksviool) maar het is wel alsof ik in een formule 1 wagen stap; het spreekt snel aan, je sprint zo weg. Alles ligt dicht bij elkaar. Dubbelgrepen is een eitje. Bij de alt is dat alles een stuk moeizamer, slomer, weerbarstiger. Beetje een partij worstelen. Snelle noten gaat ook allemaal minder vanzelfsprekend. Een een verhoogde vierde vinger is geen lolletje. Na het spelen heb je een lamme linke arm. Daarnaast kan ik nooit eens een partijtje mee spelen met mn vrouw omdat ik altijd eerst alles moet gaan omzetten naar de altsleutel (en die vioolsleutel blijft je denken toch domineren). Het irritante van altviool is het stoepje bij de stemsleutelkast. Bij lage 1e vinger op a-snaar zit die namelijk in de weg. Dus vioolbouwers: geen alten bouwen met zo'n stoepje. Daarnaast raakt de zijkant van mijn wijsvinger de a-snaar aan. Deze snaar zit te dicht bij de rand van de toets. Sowieso zouden de snaren bij de stemsleutelkast iets dichter bij elkaar moeten. Een dubbelgreep met de 3e vinger is bijna niet te doen, je moet dan echt de snaren bij elkaar vegen. Maar goed, dat kan een vioolbouwer eenvoudig verhelpen.
kWerd er kriegelig en chagrijnig van. kHad gehoopt op een wow-gevoel waarbij ik echt voor de alt zou kiezen. Maar ik twijfel erg. Als ik viool pak denk ik: wat comfortabel allemaal. Met viool onder mn kin beklim ik een berg terwijl met de alt stilstaan met zo'n ding onder je kin al een issue is. Ik had de neiging om ze in de kist te smijten en uit het zicht te zetten. Op voor de volgende 7 jaar. Maar ja, dat is ook zo zonde. Dus nu weer die twijfel; op altvioolles gaan of op vioolles. In dat laatste geval, als ik het vol houd en het leuk vind moet ik dus na verloop van tijd mijn alt zien in te ruilen voor een gelijkwaardige viool. Daar lijd ik waarschijnlijk aardig verlies op want een vioolbouwer wil ook wat verdienen. Op dit moment heb ik geen eerlijk vergelijk tussen de viool en altviool omdat de altviool 5 x zoveel waard is als de viool.
Vanmiddag poos alt staan te spelen en dan gaat het wel weer. Moet ik alleen niet opeens de viool pakken en spelen want dan denk ik dus: he, dit lijkt wel vanzelf te gaan.
En terwijl ik zo pieker klinkt er een hard TOINK. Ik kijk naar mn op tafel liggende altviool en viool en zie dat de a-snaar van de altviool gebroken is bij het kogeltje. Wat probeert ze duidelijk te maken?
Op mijn 17e ben ik begonnen met vioolles. Na circa 4 jaar ben ik op advies van mijn docent overgestapt op altviool omdat ik zo klaagde over positiespel op de e-snaar. Wat een gepiep. Na een of twee jaar les een jaar op contrabas les gegaan. Dat was het ook niet. Toen een poos niks. Toen weer op altvioolles gegaan tot ik i.v.m. trouwen verhuisde. Op de nieuwe woonplek wilde ik weer altvioolles nemen. Inmiddels is dat voornemen al 7 jaar oud...
In die zeven jaar speelde ik zo nu en dan wel altviool natuurlijk maar steeds iets minder. Laatste tijd denk ik er sterk over om het les nemen weer op te pakken etc. en ben mijn (alt)viool weer van stal gaan halen. De alt had in de zon gelegen: snaren, kam en stapel los dus alt moest naar de vioolbouwer (kan de lak een beetje craquelé krijgen door in de zon te liggen?). Daarom maar begonnen met vioolspelen (Duitse fabrieksviool van Hofner). Dat ging prima al klinkt het blikkerig. Recent de alt weg gebracht. Gisteren opgehaald en vandaag op gespeeld.
Dat was een teleurstelling....
Ik had gehoopt helemaal verliefd te zijn op de altviool en dat dus duidelijk was dat ik verder zou gaan met altvioolles. Maar helaas. De klank is prima. Groot vol en donker maar voor het overige: wat een onding. De alt is lomp groot vergeleken bij een viool (42 cm als je ook dat voetje van de bals mee moet meten). Te groot om fatsoenlijk onder je kin te houden. Kinstuk weghalen scheelt al wat. Maar zo'n alt werkt gewoon tegen. Het gaat allemaal wat zwaarder en moeizamer. Pak ik de viool dan klinkt die niet (fabrieksviool) maar het is wel alsof ik in een formule 1 wagen stap; het spreekt snel aan, je sprint zo weg. Alles ligt dicht bij elkaar. Dubbelgrepen is een eitje. Bij de alt is dat alles een stuk moeizamer, slomer, weerbarstiger. Beetje een partij worstelen. Snelle noten gaat ook allemaal minder vanzelfsprekend. Een een verhoogde vierde vinger is geen lolletje. Na het spelen heb je een lamme linke arm. Daarnaast kan ik nooit eens een partijtje mee spelen met mn vrouw omdat ik altijd eerst alles moet gaan omzetten naar de altsleutel (en die vioolsleutel blijft je denken toch domineren). Het irritante van altviool is het stoepje bij de stemsleutelkast. Bij lage 1e vinger op a-snaar zit die namelijk in de weg. Dus vioolbouwers: geen alten bouwen met zo'n stoepje. Daarnaast raakt de zijkant van mijn wijsvinger de a-snaar aan. Deze snaar zit te dicht bij de rand van de toets. Sowieso zouden de snaren bij de stemsleutelkast iets dichter bij elkaar moeten. Een dubbelgreep met de 3e vinger is bijna niet te doen, je moet dan echt de snaren bij elkaar vegen. Maar goed, dat kan een vioolbouwer eenvoudig verhelpen.
kWerd er kriegelig en chagrijnig van. kHad gehoopt op een wow-gevoel waarbij ik echt voor de alt zou kiezen. Maar ik twijfel erg. Als ik viool pak denk ik: wat comfortabel allemaal. Met viool onder mn kin beklim ik een berg terwijl met de alt stilstaan met zo'n ding onder je kin al een issue is. Ik had de neiging om ze in de kist te smijten en uit het zicht te zetten. Op voor de volgende 7 jaar. Maar ja, dat is ook zo zonde. Dus nu weer die twijfel; op altvioolles gaan of op vioolles. In dat laatste geval, als ik het vol houd en het leuk vind moet ik dus na verloop van tijd mijn alt zien in te ruilen voor een gelijkwaardige viool. Daar lijd ik waarschijnlijk aardig verlies op want een vioolbouwer wil ook wat verdienen. Op dit moment heb ik geen eerlijk vergelijk tussen de viool en altviool omdat de altviool 5 x zoveel waard is als de viool.
Vanmiddag poos alt staan te spelen en dan gaat het wel weer. Moet ik alleen niet opeens de viool pakken en spelen want dan denk ik dus: he, dit lijkt wel vanzelf te gaan.
En terwijl ik zo pieker klinkt er een hard TOINK. Ik kijk naar mn op tafel liggende altviool en viool en zie dat de a-snaar van de altviool gebroken is bij het kogeltje. Wat probeert ze duidelijk te maken?
