Elman zei:
Ik zit te zoeken welke opnamen Elman in de jaren 60 nou allemaal heeft opgenomen bij Vanguard Classics. Ik heb 4 cd's maar vermoed dat er meer opnamen zijn.
Ik heb:
- Vioolconcert van Mendelssohn en Symphonie Espagnole van Lalo. Beiden o.l.v. Vladimir Golschmann
- Vioolconcert van Bach, Vivaldi en Nardini, ook o.l.v. Golschmann
- Vioolconcert van Kjachaturain en Introduction/Capriccioso van Saint Saens
- Mischa Elman en Josepht Seiger spelen stukjes van Kreisler, Dvorak etc.
Volgens mij is er ook nog een stereo cd dat Elman Joodse en Russische muziek speelt. Is er verder nog meer?
Beste Elman,
Het treft mij dat iemand die onder de naam Elman lid is van deze groep, niet ALLES heeft van de goede man
Nou is mijn verzameling ook allesbehalve compleet, maar misschien heb je iets aan het volgende (ik noem niet de opnamen die je zelf al hebt):
- the Victor recordings 1910-1911 (Biddulph)
- the Victor recordings 1917-1919 (Biddulph)
- Tchaikovsky vioolconcert en sérénade mélancholique met Barbirolli en Shilkret (Naxos)
- Wieniawski vioolconcert nr. 2 met Hülsberg (Naxos)
- Bruch vioolconcert nr. 1 met Boult (Retrospective)
- Wieniawsky vioolconcert nr. 2 met Boult (Retrospective)
- Hebraic and Russian melodies met Seiger (Vanguard)
- de virtuoze viool met Seiger (Vanguard)
- Tchaikovsky vioolconcert met Paray (Music & Arts)
- Mendelssohn vioolconcert met Mitropoulos (Music & Arts)
- van Beethoven vioolsonates nrs. 5 en 9 met Seiger (DECCA)
- Mischa Elman collection Vol 1 (DOREMI)
Plus nog wat LP transfers en niet-commerciële opnamen:
- Mendelssohn vioolconcert met Munch
- Lalo symphonie Espagnole met Monteux
- Mendelssohn vioolconcert met DeFauw
- Mozart vioolconcerten nrs. 4 en 5 met Krips
- Martinu vioolconcert met Koussevitsky (1 januari 1944)
- vioolrecitals 1928-1931
- vioolrecitals 1928-1937
- opnamen uit 1956
Joseph Seiger is zo ongeveer zijn hele leven de begeleider van Elman geweest. Maar zelfs na al die jaren spraken zij elkaar nog met 'u' aan. Tijdens een repetitie houdt Elman op met spelen en zegt tegen Seiger (denk dat dikke Russische accent er zelf maar bij): 'you're playing in the wrong time' Waarop Seiger antwoordt: 'no maestro, I am not playing in the wrong time'. De repetitie wordt hervat maar na enkele minuten weer onderbroken door Elman die Seiger weer verwijt dat hij 'in the wrong time' speelt. Seiger: 'no maestro, I am not playing in the wrong time'. Elman: 'but it is not MY time'.
Overigens was mij het aanvankelijke onderwerp (vrij naar Wagner 'het Jodendom in de muziek') ontgaan. Maar het is een feit dat de Oost-Europese en Russische muziekwereld (dus ook de naar Amerika geëmigreerden) een sterke Joodse (over)vertegenwoordiging kende. De pianist Horowitz benoemde het als volgt: 'je hebt Joodse pianisten, je hebt homofiele pianisten en je hebt slechte pianisten' :lol:
Ik kan volstrekt niet beoordelen of hier een genetische verklaring voor is. Maar ik denk dat de schrijver Isaak Babel er niet ver naast zat met de volgende verklaring. Joden in, met name, Rusland en Polen, stonden bloot aan zoveel beperkingen dat er professioneel niet zoveel mogelijk was. Behalve dan in, in dit geval, de muziek. Dus stuurden erg veel Joodse ouders hun kinderen naar muziekles. En het 'moeten' studeren kreeg dus erg veel aandacht. Het gevolg was dat er veel talent kwam bovendrijven. Maar denk eens aan al die niet zo getalenteerden die de eindstreep niet haalden. Of zelfs supertalenten als Weissbord en Hassid die om andere redenen sneefden.
Overigens zag ik de naam van Krebbers in 'politiek' opzicht voorbij komen. Hij heeft inderdaad twee maal op Clingendael voor Seyss inquart gespeeld. En dan is er ook nog dat, op CD heruitgegeven, vioolconcert van Brahms met Mengelberg. In oorlogstijd, uiteraard.
Net als veel Nederlanders hebben ook veel Nederlandse musici zich in die periode niet voortdurend even correct gedragen. Sommigen werden zwaar gestraft, zoals Mengelberg en, zij het wat minder, Cor de Groot en Willem van Otterloo en anderen ontsprongen de dans, zoals van Beinum. Daar is inmiddels zoveel over geschreven dat ik mij niet geroepen voel daar nog verder op in te gaan. Of als rechter op te treden. Daarom kan dit boek na meer dan 65 jaar wel dicht. Mijn (Joodse) ouders tilden er na de oorlog ook niet al te zeer aan. Het waren immers maar 'risjes'. En die waren zij wel gewend :/
In dit verband de kanttekening dat, gelet op hun opstelling, ik jarenlang niet naar Alfred Cortot of Elly Ney heb geluisterd. Evenmin als naar muziek van Wagner, Pfitzner en Orff, trouwens. Ook dat is over, zij het dat ik van mening ben dat de muziek van zowel Orff als Pfitzner niet de moeite van het aanhoren waard
Hopf