Musiceren met beperkingen ~ ervaringen en tips

[gevoeligesnaar]

Je schrijft het is nou nog steeds niets bijzonders, maar ik vind het wel bijzonder om weer met een ander instrument te beginnen. En hoe eenvoudig je er ook op kan spelen, ook dat is altijd bijzonder. Het gaat erom dat je plezier hebt in je spel en er van kan genieten. Amateurs zijn de echte liefhebbers en stijgen vaak ver uit boven beroeps muzikanten. Net zoals Emmy Verhey die haar beroep als topsport zag en blij is dat ze er nu vanaf is, en haar viool niet meer aankijkt.

Ietsje off-topic misschien, maar in mijn conservatorium-tijd was ik het spoor helemaal bijster. Van vele uren in een hok oersaaie technische etudes stampend, in een race tegen de metronoom. Geestdodend! Tegen de tijd dat ik ermee stopte, vond ik er ook werkelijk niets meer aan. Dankzij een zeer inspirerende saxofonist en dirigent uit de blaasmuziekwereld, waar ik een paar jaar nadien toch weer les ben gaan nemen, heb ik het plezier toch weer teruggekregen. Ik ben hem nog altijd dankbaar. Eén van de belangrijkste lessen die hij mij leerde, is om zelfs de saaiste technische étude, ja zelfs toonladders, te benaderen als muziek, waar je echt wat van maken moet en wat je nooit moet spelen zonder gevoel.

 

[Deanone]

Dat is een gouden tip! Mijn vorige docente leerde mij dat ook. (Niet dat ik daar supergoed in ben hoor)

 

[Tobias †]

Jostiband,