Nu ook ik ben overgestapt van viool naar altviool (!) had ik natuurlijk muziek nodig om mij te bekwamen in niet alleen het altvioolspel maar ook het opnieuw aanleren van een voor mij nieuwe sleutel: de C-sleutel. In een klassieke muziekhandel heb ik gezocht naar etüdes voor altviool en wie schetst mijn verbazing, daar kom ik o.m. de Kreutzer-etüdes tegen, maar dan voor altviool. Even goed kijken en het notenschrift volgende kom ik tot de conclusie dat dit in feite dezelfde etüdes zijn, maar dan omgezet in een voor de altviool geschikt notenschrift!
Nu heb ik de Kreutzer-etüdes voor viool zo voor het grijpen, maar ik ga niet de door Andrea gehanteerde methode gebruiken. Dat zou namelijk inhouden dat ik op de altviool de K.-etüdes voor viool zou kunnen spelen: vingerzettingen allemaal precies hetzelfde enkel de stemming is een kwint lager. Ja, daar leer je natuurlijk geen C-sleutel mee. Idem voor de Bach-partita’s en sonaten: kun je zo spelen met dezelfde vingerzettingen! Eigenlijk kun je zo wel doorgaan: vioolconcerten etc.
Resumé:
ik denk dat het voor het leren van het notenschrift het beste is de muziekwerken aan te schaffen zoals ze zijn herdrukt in de C-sleutel voor altviool.
Nu heb ik de Kreutzer-etüdes voor viool zo voor het grijpen, maar ik ga niet de door Andrea gehanteerde methode gebruiken. Dat zou namelijk inhouden dat ik op de altviool de K.-etüdes voor viool zou kunnen spelen: vingerzettingen allemaal precies hetzelfde enkel de stemming is een kwint lager. Ja, daar leer je natuurlijk geen C-sleutel mee. Idem voor de Bach-partita’s en sonaten: kun je zo spelen met dezelfde vingerzettingen! Eigenlijk kun je zo wel doorgaan: vioolconcerten etc.
Resumé:
ik denk dat het voor het leren van het notenschrift het beste is de muziekwerken aan te schaffen zoals ze zijn herdrukt in de C-sleutel voor altviool.