Ik had eens een vioollerares en die vertelde dat ze na een dag valse violen aanhoren echt geen zin had om naar onbekend klassiek te gaan luisteren. Ze kende het vioolconcert van Korngold niet eens. Ik heb wel eens onbekende vioolconcerten aangeboden aan violisten en als het een beetje buiten het onbekende repertoire viel, kenden ze het vaak niet. Ik was dan verbaasd over de belabberde repertoirekennis op hun eigen vakgebied. Veel is nu gratis te vinden op YT en gratis te downloaden van IMSLP/Petrucci, maar dan nog moeten violisten en cellisten de moeite en tijd nemen om er naar te luisteren, terwijl ze liever naar verschillende versies van ijzeren repertoire luisteren, wat ze ook nog moeten leren kennen en wat ze waarschijnlijk eerder zullen gaan spelen.
Veel cellisten/violisten redeneren ook volgens: onbekend stuk, zal dus wel terecht in de vergetelheid zijn geraakt en ik vind het eigenlijk ook 2e rangs rommel. Amateurs en liefhebbers luisteren dus grager naar onbekend werk, terwijl voor beroeps het ook een vorm van "werk" is, terwijl een beroepsmusicus denkt, ook al wordt muziek gratis via IMSLP en YT aangeboden, na een dag vioollessen en zelfstudie : Nu even geen klassiek, even een toneelstuk kijken in de schouwburg of even een voetbalwedstrijd gaan kijken op tv, zolang het maar niks met m'n instrument dus werk te maken heeft.
Dat er zoveel op YT en IMSLP/Petrucci te krijgen is, gratis nog wel, is mooi voor degenen die ook open staan voor het minder bekende. Op de één of andere manier moet dat minder bekende bij de zoekers (vaak amateurs/muziekliefhebbers) 'tot leven' zijn gaan komen, gaan aanspreken. Hoe is dat dan zo gekomen? Wie of wat heeft voor hen de weg geplaveid naar zulke werken? Is het alleen de "open geest" van deze mensen, hun avontuurlijke natuur om muzikaal buiten gebaande paden te gaan?
Als muziekliefhebber/amateur zit je niet vast aan de uit je beroep als musicus voorkomende verplichtingen, zoals les geven (en dus urenlang valse violen of celli moeten aanhoren met af en toe wat beters dan dat) en je orkest/ensemble(s). Ik kan mij wel voorstellen dat je na wat uren valse violen snackt naar een prachtige uitvoering van een bekend vioolconcert! Dat is een vorm van muzikaal herstellen, van bijkomen.
Dan houd de professional dus nog repeteren, optreden en eigen oefeningen over qua tijd om eens naar het onbekendere te kijken. (en ik laat even achterwege dat er nog andere dingen in het leven zijn die er ook bij komen die je dagbesteding bepalen).
Repeteren en optreden betreft dan vooral werk dat de klant wil horen, "wat de boer kent", en dan ook eens het wat minder bekende van een bekende componist. Je moet als musicus nu ook nog meer aan "de markt" denken (dus waarvoor je klant wil betalen), want subsidies worden minder of zijn al verdwenen.
Hoe gaat onbekende muziek, bijvoorbeeld die van onze eigen componisten, en dan vooral ook die van de laatste anderhalve eeuw) tot leven komen zónder een subsidiekraan open te draaien? Wat kun je doen om deze muziek toegankelijk te maken, zodat docenten die in hun lesmateriaal gaan gebruiken en dat dit repertoire erkend gaat worden?
Triest gegeven nu is bij de Vereniging Huismuziek een workshop nieuwe nederlandse muziek voor cello en piano dreigt niet door te gaan wegens onvoldoende aanmeldingen

. Een workshop, gegeven door gedreven professionals (en zeker niet de minsten) die zich al langere tijd op het terrein van de nieuwe nederlandse muziek hebben begeven. Je kunt je nog aanmelden:
http://www.huismuziek.nl/?id=160&course_id=7486