Ik had beloofd nog te schrijven over de dingen die op je pad kunnen komen. Ik denk dat ik wel mazzel heb gehad hoor, of het is gewoon de kunst van het creeren....
Ik was een volwassen beginner, maar wel van kinds af aan al wel aangetrokken geweest naar die viool. Toen mijn dochter toen ze 3 was aangaf viool te willen spelen (en bleef zeuren) ben ik kort daarna ook begonnen.
En ik ben fanatiek. Een klein voordeel is dat ik noten kon lezen (ik kreeg als kind van Sint een blokfluit en bij gebrek aan beter ben ik daar maar mee aan de slag gegaan toen).
Een tijdje vioolles gehad bij de ene juf, maar daarna naar een ander gegaan en met haar heb ik een klik. Zij wilde eigenlijk geen volwassen leerlingen. Gaf aan dat dat vaak een onbegonnen zaak was, dat ze gefrustreerd raken en zo en de tijd niet hebben om hier genoeg in te investeren. Waarop ik (door de telefoon) aangaf dat deze waarschuwing voor mij te laat kwam, want ik was al verslaafd. Ik mocht langs komen voor een kennismaking.
Daar ben ik toen op les gegaan samen met mijn dochter. Ik ben heel blij met haar. Ze is echt kritisch en leert me vooral echt goed strijken. Ik krijg steeds meer streektechnieken onder de knie (Sevcik!) en mijn viool gaat steeds mooier klinken. Daar geniet ik van.
Zij heeft veel projecten waar ik met veel plezier in mee speel. Haar strijkersgroep is gewoon heel goed en ik mag en kan steeds meer meespelen. Heel fijn en leerzaam. Ook help ik haar met projecten en vioolkamp organiseren, da's gewoon plezier met die kinderen en violen!
Daarnaast ben ik via haar terecht gekomen bij de cultuurinstelling hier in de regio. Zij zochten een viooldocent om op heel basaal niveau les te geven aan groepen basisschoolleerlingen. Met mijn Pabo-achtergrond en mijn passie voor viool bleek ik hiervoor heel geschikt. Dat doe ik nu bijna vijf jaar. Zoek maar eens op: Bosch Leerorkest. Ik krijg nu via hen steeds meer opdrachten: binnenkort beginnen we met een veredelde amv cursus op een school (mijn afdeling wordt dan de strijkinstrumenten, en aan het eind van de rit geven we een presentatie, kinderen kiezen in de loop van de lessen hun favoriete instrument en daar leren ze wat meer op, maken we een 'orkest' van) en op een andere school een plusklasje, vijf kinderen die wat verder willen leren op hun viool.
Uiteraard gaan die kinderen die heel serieus door willen naar een viooljuf die van het conservatorium is afgestudeerd, maar via mij zijn er al een heel aantal kinderen enthousiast geworden voor viool en 1 van hen zit nu ook bij mijn juf, na lessen te hebben gehad van mij. En mijn juf is erg tevreden over zijn basis. (Zij helpt mij uiteraard hè, zodat ik die lessen ook echt goed kon gaan geven!)
En een paar jaar terug ben ik door mijn moeder (dwarsfluit) meegesleept naar een orkest voor volwassen amateurs of herintreders op hun instrument. Nu ongeveer 40 musici. Daar werd ik op de concertmeestersstoel geplant. Is ook leuk om te doen. Hoewel ik de strijkersgroep van mijn juf toch prefereer, ook al speel ik daar veel eenvoudiger partijen. Ik geniet er gewoon meer van als het echt mooi wordt.
Het mooiste blijft gewoon met mijn dochter te kunnen spelen. Da's echt een geluk, dat we deze passie delen. Gewoon lekker samen thuis.. Of laatst speelden we in een kerk een meditatief kerstconcert met een kleine strijkersgroep. Was heel fijn. Of gewoon heerlijk kerstliedjes spelen bij dementerenden. Is zo dankbaar om te doen....
Dus wie weet wat er nog voor jullie komt. Ik ben in ieder geval lekker bezig met mijn viool!
