Nieuw Strijkkwartet

[Rolf Straver]

Deze zomer heb ik de nieuwste versie van het softwareprogramma FINALE aangeschaft en er mijn vierde strijkkwartet mee geschreven. Natuurlijk verwachtte ik ook beter geluid van deze nieuwe versie, maar het omgekeerde lijkt eerder waar. Het lukt niet goed om crescendo's te maken en soms valt een instrument bijna geheel weg in de zetting, terwijl ik dat instrument toch forte laat spelen. Om een beetje bij te stellen, heb ik in deze video score volop accenttekens moeten gebruiken en overdreven veel fortiss(iss)imo's, dat ziet er niet echt tof uit, maar het is ook alleen in de 'sound' versie zo gedaan, voor print heb ik een veel 'schonere' partituur gemaakt, die musici dan naar hartelust vol kunnen aanvullen met stokvoeringen en vingerzettingen, waar ik alleen maar naar kan gissen, als niet-strijker. Het kwartet is kort, als één deel aaneengeschreven en bestaat uit een sonate-achtig begin, daarna een levendige fuga en tot slot een rustig in 7/8 maat voortkabbelend Allegro gentile. Het kwartet eindigt met een coda die verwijst naar de beginthema's en de fuga. Hopelijk is het midi-geluid niet té storend. Ik hoop op een uitvoering natuurlijk, maar het kwartet is niet besteld, gewoon geschreven uit enthousiasme voor het strijkkwartet, naast het pianotrio mijn favoriete ensemble.

 

[Marcelita]

Het is weer een andere manier van metalig klinken. Ik begrijp je teleurstelling! En helemaal als je dus voor het laten horen van je stuk de boel zo met tekens moet toetakelen om nog wat van je bedoelingen terug te horen!
In ieder geval dus de geruststelling dat de versie die op je lessenaar zou kunnen komen, gewoon 'schoon' is.

Dit werk van jou moet je wat vaker horen, om dan telkens weer nieuwe ontdekkingen te doen. Zo bij de eerste keer vielen mij wat mooie partijen van cello op, die dan overgenomen worden door de altviool en dan ontwikkelt zich iets bij de tweede viool, ik zou zeggen: ga lekker luisteren!
Waarschijnlijk omdat wij braaf de traditioneel opgebouwde sonates op onze lessenaars hebben staan en we ook vooral bekend zijn (op z'n minst van concerten en CD's) met de topwerken en ook daar de klassieke opbouw zich onopvallend in onze hoofden nestelt, komt het dat we wat extra moeite moeten doen om dit soort werk te volgen. En verder is het natuurlijk ook een kwestie van smaak en voorkeur.

We hebben het ergens anders al op het forum (zie https://strijkersforum.nl/threads/nederlandse-vioolsonates.4168/)over de tolerantie van onbekend werk, over hoe onbekend werk dat ook blijft, ondanks de kwaliteit ervan (dus dan bedoelen we onbekend werk dat toch echt het horen en uitvoeren waard is in de ogen van de muzikale avonturiers die ermee aan de slag zijn gegaan). Hoe maak je zulke werken toegankelijk, wat maakt dat het meer gespeeld gaat worden? Op YT zetten bijvoorbeeld.
Wat zou er nog meer mogelijk zijn dat werkt?

 

[Rolf Straver]

Hoi Marcelita
Als je het kwartet een tweede of derde keer hoort, kom je denk ik al gauw tot de slotsom dat dit eendelige werk begint met iets dat op de sonate-hoofdvorm lijkt, en dan een 'soort' fuga en dan nog een tweedelige vorm. Doordat de delen in elkaar overlopen en geen scherpe afbakening hebben zoals in de klassieke tijd, is het misschien lastiger oriënteren de eerste keer. Er zijn ook een paar dingetjes die niet helemaal kloppen, zodat de twee hoofdsecties eigenlijk meer 'quasi sonata' 'quasi fuga' zijn. Immers, de expositie heeft 3 thema's, bovendien niet in de gebruikelijke toonaardrelaties (thema 1 en 2 staan beide in A#) de doorwerking (vooral op thema 2) gaat ongemerkt over in de reprise en wanneer deze met thema 3 verder gaat (zo lijkt het even) dan blijkt er nog een hele fuga aan te komen. Nou ja, ook weer geen traditionele fuga, want er zijn wel gedeeltes die meer als een impressionistisch klanktapijt werken, en de tussenspelen komen ook steeds met nieuwe melodieën, wat in een strakke fuga-opzet zelden gebeurt, want meestal heb je daar sequensen van motieven uit het fugathema. Maar het mengen en omvormen van de klassieke of barokke schema's, dat deden Mozart en Beethoven al volop. Hopelijk heb ik ook een geslaagde cake gebakken met die traditionele ingrediënten ;-) Ik doe altijd aan de binnenkant van de kaft van een partituur een kort schema van het stuk, met de voornaamste thema's, allemaal puur diatonisch zoals je ziet! De bedoeling was een easy-listening kwartetje te schrijven, maar of het echt zo gelukt is, kan ik natuurlijk alleen maar van luisteraars horen ;-)

 

[Marcelita]

Mooi even de structuur gegeven en dan nog in die bijlage de thema's!

Dit werk als Easy Listening: ik heb het als achtergrondmuziekje gebruikt voor iets anders te doen op de PC. Ik zette het iets zachter en ging toen aan het werk. Já, dat werkt dus. En als je het een stuk zachter zet, irriteert de weergave ook minder. Verder maak je wel kans dat je een beetje zit te swingen achter je bureau, maar een beetje beweging kan nooit kwaad.

 

[Tobias †]

Beluister dit in de vroege ochtend.

Wat hoor ik wat doen deze klanken mij. Ik hoor een chaotisch begin, ik heb het verlangen om het uit te zetten, maar ik blijf luisteren. Ik kan me niet concentreren, ik denk alleen maar zit de wereld hier op te wachten. Dan worden de klanken wat zachter alsof er een soort vermoeidheid optreed.
Enige structuur wordt hoorbaar. Alle klokken luiden dat hoor ik er af en toe in, dan stoppen de klanken.

Maar ja ook wat de jongelui de gehele dag in hun oren horen tetteren is voor mijn oren niet om aan te horen. Mijn muzikale vermogen is maar beperkt, ik wil melodie, of als dit ontbreekt dat er beelden ontstaan bij schone of boeiende klanken. Deze muziek lijkt op moderne beeldende kunst. Waar je bij denkt ja dat kan een kleuter van drie jaar ook. Sorry Rolf ik moet hard zijn in mijn oordeel, maar ik wil je gewoon eerlijk zeggen wat ik er persoonlijk van vind.

Nee dit werk is niet aan mij besteed

 

[Oosterhof Vioolbouw]

Ik onthoud mij van enig commentaar, dat zegt al genoeg.