Nieuwe strijkstok: voldoende ontspannen?

[Cees van der Waal]

Geachte forumleden,

Ik kocht onlangs een nieuwe Dörfler DV14A strijkstok. Bij mijn andere strijkstokken ben ik gewend om na gebruik de stok geheel te ontspannen, waarbij het haar dan volkomen ontspannen is en los "hangt". Bij deze stok is dat echter niet mogelijk: bij maximale ontspanning middels het spanmechanisme blijft er een luchtspleet van 1 á 2 mm tussen het haar en de stok. Het haar (en de stok) blijven dus enigermate gespannen. Ik heb er de leverancier naar gevraagd, die het weer aan zijn "luthier" heeft voorgelegd. Deze was van mening dat dit geen probleem is daar het haar nog wat moet oprekken. Elke keer echter dat ik de stok (maximaal) ontspan, ben ik hier toch niet geheel tevreden over, immers blijft de stok toch steeds iets gespannen. Weliswaar is de stok van pernambucohout, ik zou het echter niet fijn vinden als dit de stok op den duur zou schaden. Een oplossing zou kunnen zijn de sleuf, waarin de spanmoer (als die zo mag noemen) gelagerd is, iets te (laten) verlengen, zodat de spanmoer verder terug kan worden geschroefd

Heeft iemand advies?

 

[Oosterhof Vioolbouw]

Er kunnen twee redenen voor zijn dat de stok zich niet volledig laat ontspannen:

1. de lengte van het haarlint is net wat te krap bemeten
2. de relatieve luchtvochtigheid: indien laag dan is het haarlint korter, indien hoog dan is het lint langer

ad 1): dit is dan een fout van de strijkstokkenmaker
ad 2): Gezien de wat lagere temperaturen en de lage(re) luchtvochtigheid geef ik die reden de grootste kans. Ik verwacht dat het euvel zich in een later stadium van het seizoen vanzelf opheft. Ik zou de stokuitsparing van de oogbout zeker niet groter maken.

 

[BertBoonVioolbouw]

Een bedenkelijk feit, dat een verkoper van strijkstokken eerst iemand anders, getooid met het predikaat "Luthier" moet raadplegen voor zoiets eenvoudigs. Haar van strijkstokken is hygroscopisch en krimpt bij lage luchtvochtigheid (Oostenwind, koude droge lucht, centraal verwarmde huizen zijn allemaal factoren) Het haar van een relatief nieuwe stok is vooral niet te lang opgezet, aangezien het in de loop van het leven van de beharing toch wel iets rekt.
Veel spelen met de stok zou ik zeggen: dit probleempje lijkt mij van tijdelijke aard en ik zou mij er niet al te druk om maken.
Het groter maken van de uitsparing in de stok is een absoluut "no go".

Over pernambuco-hout: het écht goede pernambuco-hout is zeer zeldzaam geworden en verschrikkelijk duur. De stokken van Dörfler zijn eenvoudige of zeer eenvoudige studiestokken, wellicht met uitzondering
van de allerduurste. 14 A is tamelijk eenvoudig en het gebruikte pernambuco is van een lagere kwaliteit: onder 14 (A ) gebruikt Dörfler niet eens meer pernambuco voor stokken, maar massaranduba.
Een eenvoudige stok van pernambuco is daarom m.i. niet altijd en per definitie de beste keuze: doorsparen of een carbonstok zijn dan reële alternatieven.

 

[JanHut]

...... Een eenvoudige stok van pernambuco is daarom m.i. niet altijd en per definitie de beste keuze: doorsparen of een carbonstok zijn dan reële alternatieven.

Bij 'doorsparen':
een kwaliteitsstok, vaak wat duurder maar niet perse extreem, blijkt het sparen waard.
Je speelt er al gauw jaren lang mee; van decennia tot levenslang.
(Behalve kosten voor beharen nu en dan).

 

[JanHut]

De werking van luchtvochtigheid (Frits in #2) merk ik in de praktijk ook.
Van een tikkeltje gespannen tot zeer los gaan de haren en het komt altijd weer goed.
Ook het wat rekken van niewe haren: de tip 'veel spelen', Bert in #3, zou wel eens kunnen werken.

 

[BertBoonVioolbouw]

Veel spelen is voor elke strijker, hobbyist of prof. altijd een goede tip!

 

[Oosterhof Vioolbouw]

Ook het wat rekken van niewe haren: de tip 'veel spelen', Bert in #3, zou wel eens kunnen werken.

Dat is zeer beperkt: na een tijdje is de rek er wel uit.