Ofschoon 'handenarbeid' niet mijn meest in het oog springende vaardigheid is, ben ik er toch in geslaagd het duo lak & vernis van de viool te verwijderen. Het advies een (verlopen) pinpas te gebruiken, bleek goud waard, dus alsnog mijn dank. Dat ik aan het afbijtmiddel een naar hoestje heb overgehouden, gaat wel weer over. Of niet, maar dan geef ik het roken maar de schuld 
Tot mijn genoegen heeft het verwijderen van de lak niet geleid tot beschadiging van het hout van de viool. Wel tot een grote mate van 'vlekkerigheid'. Van het hout, dit voor de goede orde
. Ik neem aan dat hier en daar ook de grondering is verdwenen. Het is me inmiddels duidelijk geworden dat het gebruik van iets als schuurpapier op het kale hout anathema is. Laat staan die 'soaped Brillo' dingen, zoals aanbevolen door H.S. Wake. Want als ik ergens niet op zit te wachten, zijn dat loslatende lijmnaden. Dus wordt het, neem ik aan, een schraapstaal.
Het moge duidelijk zijn dat ook dit stuk gereedschap voor mij veel geheimen herbergt. Dus volgde een zoektocht langs gereedschapswinkels en het internet. Ofschoon sprake is van een veelheid van vormen, roepen de meeste schraapstalen bij de gedachte op aan het werken aan meubels met grote oppervlakken. Anders gezegd: ik zie me daar niet de gewelfde bladen van de viool mee te lijf gaan. Mijn vraag is derhalve: wat is een geschikte maat voor een schraapstaal bij het werken aan een viool en heeft het zin ook een schraapstaal met een curve aan te schaffen?
Een tweede vraag betreft de vervolgstappen. Het lakken en afwerken. Het meest voor de hand liggend lijkt mij dat complete pakket van Hämmerl. Maar uit een eerder bericht aangaande dit onderwerp leid ik af, tenzij ik het verkeerd begrijp, dat ik daarnaast ook nog waterbeits moet gebruiken. Als dat zo is, hoe breng ik die beits op? Met een kwast of spons? Loop ik dan niet het risico dat ook nu lijmnaden loslaten? En in hoeverre is de keuze voor een bepaalde kleur beits van invloed op de keus van de kleurlak?
Alvast mijn dank voor (mogelijke) beantwoording.
Ronald
Tot mijn genoegen heeft het verwijderen van de lak niet geleid tot beschadiging van het hout van de viool. Wel tot een grote mate van 'vlekkerigheid'. Van het hout, dit voor de goede orde
. Ik neem aan dat hier en daar ook de grondering is verdwenen. Het is me inmiddels duidelijk geworden dat het gebruik van iets als schuurpapier op het kale hout anathema is. Laat staan die 'soaped Brillo' dingen, zoals aanbevolen door H.S. Wake. Want als ik ergens niet op zit te wachten, zijn dat loslatende lijmnaden. Dus wordt het, neem ik aan, een schraapstaal.Het moge duidelijk zijn dat ook dit stuk gereedschap voor mij veel geheimen herbergt. Dus volgde een zoektocht langs gereedschapswinkels en het internet. Ofschoon sprake is van een veelheid van vormen, roepen de meeste schraapstalen bij de gedachte op aan het werken aan meubels met grote oppervlakken. Anders gezegd: ik zie me daar niet de gewelfde bladen van de viool mee te lijf gaan. Mijn vraag is derhalve: wat is een geschikte maat voor een schraapstaal bij het werken aan een viool en heeft het zin ook een schraapstaal met een curve aan te schaffen?
Een tweede vraag betreft de vervolgstappen. Het lakken en afwerken. Het meest voor de hand liggend lijkt mij dat complete pakket van Hämmerl. Maar uit een eerder bericht aangaande dit onderwerp leid ik af, tenzij ik het verkeerd begrijp, dat ik daarnaast ook nog waterbeits moet gebruiken. Als dat zo is, hoe breng ik die beits op? Met een kwast of spons? Loop ik dan niet het risico dat ook nu lijmnaden loslaten? En in hoeverre is de keuze voor een bepaalde kleur beits van invloed op de keus van de kleurlak?
Alvast mijn dank voor (mogelijke) beantwoording.
Ronald
Mochten zich nog vragen of problemen voordoen (ik sluit dat op voorhand niet uit, mezelf kennende), hoop ik weer een beroep op u te kunnen doen.
