Ik ben 33 en met mijn verjaardag ben ik begonnen met cello. Ik had het al veel eerder moeten doen, maar ik speelde al gitaar en piano en zangles. Ik wou alles goed doen, en ik,merk dat mijn cello er gerust bij Kan. Het is iedere dag oefenen maar dit is nu eenmaal hoe je leert je instrument kennen, het moeilijkst vind ik het strijden,de juiste kracht,lijn.,houding. Misschien omdat ik al gitaar speel , maar de vingerzetting vind ik minder moeilijk, wel moet je heel goed luisteren.
Nu ik zie dat je nog notenleer moet volgen, het kan lukken maar neem je tijd, ga niet te snel, oefenen goed je basishouding, de rest volgt dan vanzelf!
Mijn dochter speelt nu twee jaar viool, ze is 7, ik ga sneller dan haar , ik heb natuurlijk al mijn notenleer als jaren onder de knie waar zij er nog moet aan beginnen. Ik mag misschien niet concluderen dat jong of oud een verschil in het snel leren spelen. Ik geloof dat iedereen de tijd nodig heeft, het pijnig alleen zo dat kinderen sneller leren omdat,als ze dan vier of vijf jaar bezig zijn mooie werken kunnen spelen maar ik denk niet,dat wij dat daarom niet kunnen. Ik hoop van nog vele jaren te kunnen spelen en voor,mij maakt het niet uit of ik ermee beroemt wordt, ik hou van het spelen, misschien ga ik ooit in een groep als ik het beter kan, nu geniet ik van wat ik doe, en soms spelen mijn dochter en ik stukjes uit haar boek waar er een tweede partij voor de juf staat, zet ik om naar mijn cello en hebben we samen plezier en daar gaat muziek om, plezier, gevoel, je emoties , ziel in je muziek vinden.