Hoi allemaal,
Ik heb met veel plezier al het e.a. gelezen op dit forum. En na wat gestaar naar de details van mijn viool word ik er nog niet veel wijzer van. Omdat ik nieuwe ben zal ik mij eerst even kort introduceren. Eigenlijk ben ik fluitiste, maar omdat alle meisjes uit mijn klas al dwars- of blokfluit speelden ben ik ook viool gaan spelen.
Als pubermeisje kocht ik eerst bij Robert Walters een fijne strijkstok (3x de waarde van mijn toenmalige viool), in 2012 heb ik bij hem ook mijn huidige viool gekocht. In 2013 is Walters overleden en een paar jaar later is mijn viool onder de kast beland.
Destijds kreeg ik 3 violen mee naar huis om te proberen:
- Een prachtig donker kleurige Hopf (klank vond ik niet mooi);
- Een forse viool (met en indringende klank. Mijn toenmalige docent vond dit de beste keuze, ik vond het veel te groot en de scherp. Overigens had mijn docent liever dat ik een nieuwbouw instrument kocht. Maar ik houd van verhalen dus ik wilde graag een oude viool);
- En dan de fabrieksviool van begin 20ste eeuw (aldus de vioolbouwer). Minder mooi van uiterlijk, kleiner en minder klank, maar wel wollig warm van klank. Nu heb ik dus een oude viool zonder verhaal. Of nou ja, het verhaal moet ik er zelf bij verzinnen.
De viool is een jaar of 7 niet heel intensief bespeeld. Een paar weken geleden heb ik haar van onder de kast vandaan gevist en ben ik weer gaan spelen. Ik was gelijk weer helemaal verliefd op de klank. Verder valt er aan een viool natuurlijk veel te zien. Ik kan er echt uren naar kijken: dat uit een stuk hout en wat paardenhaar zo’n geluid kan komen.
Lang verhaal kort:
Wat valt er nog meer over de herkomst van deze viool te zeggen? Volgens Walters is het een Duitse viool. Omdat ik mijn viool best elegant vind, associeer ik dat niet direct met Duitsland maar ik heb er uiteraard geen verstand van.


Ik heb met veel plezier al het e.a. gelezen op dit forum. En na wat gestaar naar de details van mijn viool word ik er nog niet veel wijzer van. Omdat ik nieuwe ben zal ik mij eerst even kort introduceren. Eigenlijk ben ik fluitiste, maar omdat alle meisjes uit mijn klas al dwars- of blokfluit speelden ben ik ook viool gaan spelen.
Als pubermeisje kocht ik eerst bij Robert Walters een fijne strijkstok (3x de waarde van mijn toenmalige viool), in 2012 heb ik bij hem ook mijn huidige viool gekocht. In 2013 is Walters overleden en een paar jaar later is mijn viool onder de kast beland.
Destijds kreeg ik 3 violen mee naar huis om te proberen:
- Een prachtig donker kleurige Hopf (klank vond ik niet mooi);
- Een forse viool (met en indringende klank. Mijn toenmalige docent vond dit de beste keuze, ik vond het veel te groot en de scherp. Overigens had mijn docent liever dat ik een nieuwbouw instrument kocht. Maar ik houd van verhalen dus ik wilde graag een oude viool);
- En dan de fabrieksviool van begin 20ste eeuw (aldus de vioolbouwer). Minder mooi van uiterlijk, kleiner en minder klank, maar wel wollig warm van klank. Nu heb ik dus een oude viool zonder verhaal. Of nou ja, het verhaal moet ik er zelf bij verzinnen.
De viool is een jaar of 7 niet heel intensief bespeeld. Een paar weken geleden heb ik haar van onder de kast vandaan gevist en ben ik weer gaan spelen. Ik was gelijk weer helemaal verliefd op de klank. Verder valt er aan een viool natuurlijk veel te zien. Ik kan er echt uren naar kijken: dat uit een stuk hout en wat paardenhaar zo’n geluid kan komen.
Lang verhaal kort:
Wat valt er nog meer over de herkomst van deze viool te zeggen? Volgens Walters is het een Duitse viool. Omdat ik mijn viool best elegant vind, associeer ik dat niet direct met Duitsland maar ik heb er uiteraard geen verstand van.


