JanHut
♫ ♪
Een van de adviseurs bij Larsenstrings schrijft een interessante blog over snaarspanning:
http://blog.larsenstrings.com/?p=76
http://blog.larsenstrings.com/?p=76
Over bepalen van snaarspanning
- Topic starter JanHut
- Startdatum
Dat is aardig: bijna 6 jaar geleden ben ik op dit forum begonnen met het kwantitatief bepalen van de kamdruk, die uiteraard het gevolg is van de snaarspanning. Zie daartoe:
https://strijkersforum.nl/threads/i...bovenblad-kwantitatief.1063/page-2#post-11837
Misschien niet geheel hetzelfde, maar wat dieper uitgewerkt dan het verhaal van Larsen.
https://strijkersforum.nl/threads/i...bovenblad-kwantitatief.1063/page-2#post-11837
Misschien niet geheel hetzelfde, maar wat dieper uitgewerkt dan het verhaal van Larsen.
Dank voor het compliment.
Wat Larsen probeert te zeggen is dat een simpele meting van de 'gauge' oftewel de dikte van een snaar, niet simpel meer aangeeft wat de snaarspanning zal zijn. Dat komt omdat die vroegere 'gauge' gebaseerd was op de onomwonden darmsnaren. Met het soort omwikkeling (Wolfraam of Aluminium bijvoorbeeld) kan bij gelijkblijvende diameter toch een hogere snaarspanning verkregen worden met Wolfraam.
Wat de adviseur van Larsen eveneens aangeeft is dat voor ieder instrument de juiste snaarspanning moet worden gezocht, passend bij het specifieke instrument.
In mijn onderzoekje ging het erom kwantitatief vast te stellen wat het effect is van de kamdruk bij een iets hogere of iets lagere kam. Het blijkt dat een paar millimeter al aanzienlijke invloed heeft!
Los van alles blijft overeind staan dat een sterk gewelfd instrument meer kamdruk (en dus ook snaarspanning) kan verdragen dan een vrij vlak bovenblad. Meestal wordt daar bij de bouw ook al voor gecompenseerd en is een vlak gewelfd instrument meestal wat dikker in het blad met een steviger zangbalk dan een sterk geweld instrument. Het is ook wel goed voor te stellen dat een vlakke plaat gemakkelijker in trilling komt dan een gebogen exemplaar.
Er is geen regel die bepaalt welke snaarspanning het beste zou zijn voor een bepaald instrument. Dat doet Larsen ook niet, kan ze ook niet, want ieder instrument is weer uniek en zal anders reageren op de snaarspanning dan weer een ander instrument. Alles wat werd beweerd zijn algemeenheden, die proefondervindelijk moeten worden getest op juistheid.
Wat Larsen probeert te zeggen is dat een simpele meting van de 'gauge' oftewel de dikte van een snaar, niet simpel meer aangeeft wat de snaarspanning zal zijn. Dat komt omdat die vroegere 'gauge' gebaseerd was op de onomwonden darmsnaren. Met het soort omwikkeling (Wolfraam of Aluminium bijvoorbeeld) kan bij gelijkblijvende diameter toch een hogere snaarspanning verkregen worden met Wolfraam.
Wat de adviseur van Larsen eveneens aangeeft is dat voor ieder instrument de juiste snaarspanning moet worden gezocht, passend bij het specifieke instrument.
In mijn onderzoekje ging het erom kwantitatief vast te stellen wat het effect is van de kamdruk bij een iets hogere of iets lagere kam. Het blijkt dat een paar millimeter al aanzienlijke invloed heeft!
Los van alles blijft overeind staan dat een sterk gewelfd instrument meer kamdruk (en dus ook snaarspanning) kan verdragen dan een vrij vlak bovenblad. Meestal wordt daar bij de bouw ook al voor gecompenseerd en is een vlak gewelfd instrument meestal wat dikker in het blad met een steviger zangbalk dan een sterk geweld instrument. Het is ook wel goed voor te stellen dat een vlakke plaat gemakkelijker in trilling komt dan een gebogen exemplaar.
Er is geen regel die bepaalt welke snaarspanning het beste zou zijn voor een bepaald instrument. Dat doet Larsen ook niet, kan ze ook niet, want ieder instrument is weer uniek en zal anders reageren op de snaarspanning dan weer een ander instrument. Alles wat werd beweerd zijn algemeenheden, die proefondervindelijk moeten worden getest op juistheid.
JanHut
♫ ♪
Dank je wel; verhelderend en interessant.
Vanuit mijn inzicht en ervaring tot nu toe ben ik geneigd tot niet meer spanning dan nodig is. Dat is ook een van de aspecten in de blog van Larsen. Naast 'elk instrument is uniek' is ook wel een kwestie van smaak: wil je een zeer kernachtige scherpe luide toon of wil je het wat meer ontspannen, brede, rijke. Ik houd van het laatste.
Vanuit mijn inzicht en ervaring tot nu toe ben ik geneigd tot niet meer spanning dan nodig is. Dat is ook een van de aspecten in de blog van Larsen. Naast 'elk instrument is uniek' is ook wel een kwestie van smaak: wil je een zeer kernachtige scherpe luide toon of wil je het wat meer ontspannen, brede, rijke. Ik houd van het laatste.
Marcelita
|♫♫|♫♫|♫♫|
Uit de informatie begrijp ik dat ik dus met kamhoogte (en daar dan de kleinste veranderingen in) ook nog de kwaliteit van de toon kan beïnvloeden.
Wát veel variabelen spelen toch mee in de toon, want ook nog eens de kenmerken van het bovenblad (welving, dikte in relatie tot de spanning die je erop kunt zetten).
Zeer leerzaam topic, al gaan al die berekeningen boven mijn pet.
Wát veel variabelen spelen toch mee in de toon, want ook nog eens de kenmerken van het bovenblad (welving, dikte in relatie tot de spanning die je erop kunt zetten).
Zeer leerzaam topic, al gaan al die berekeningen boven mijn pet.
Ik heb die berekeningen er bij gezet om aan een ieder die het wil narekenen, de gelegenheid te geven. Daarmee werd ook meteen duidelijk gemaakt welk raamwerk is gekozen voor de berekening van de krachten die via de kam op het bovenblad terecht komen. Het gaat uiteindelijk om de conclusie en die is aanvullend bedoeld voor de als link gegeven informatie over snaarspanning van Larsen. Want Larsen benadrukt die kamdruk niet speciaal en heeft het over de snaarspanning van hun snaren, maar het directe gevolg is toch: kamdruk!! En dat is wat de klank beïnvloedt.
JanHut
♫ ♪
Helemaal mee eens. En als speler kun je niet altijd al die factoren overzien. Bij problemen en wensen kan wel de vioolbouwer zijn/haar oog erover laten gaan.
Als de kam een mooie afwerking heeft, vakkundig gesneden, dan komt de ervaring van de speler weer om de hoek, ook met snaren en snaarspanning. Ik neig dus naar 'niet meer spanning dan nodig'.
De nuance is er ook direct: na een paar jaar spelen op Larsen Original Soft bleek toch de Medium meer klank en balans te geven.
Als de kam een mooie afwerking heeft, vakkundig gesneden, dan komt de ervaring van de speler weer om de hoek, ook met snaren en snaarspanning. Ik neig dus naar 'niet meer spanning dan nodig'.
De nuance is er ook direct: na een paar jaar spelen op Larsen Original Soft bleek toch de Medium meer klank en balans te geven.