Pas begonnen, kramp in duim

gevoeligesnaar

gevoeligesnaar

Karin
Hallo allemaal,
Gisteren heb ik mijn lang gekoesterde wens uit laten komen: ik heb mijn eerste celloles gehad en ik vond het helemaal leuk! Heb eerder al wel een ander instrument bespeeld maar da's ook al 10 jaar geleden. Gelukkig zit het noten lezen enz er nog wel aardig in, al was ik geen bassleutel gewend.
En nu natuurlijk flink oefenen!
Wat ik daarbij wel merk, is dat ik flink kramp in de basis van mijn rechter duim krijg, vooral bij de A-snaar strijken. Dat houd ik maar een paar maten vol....is dat gewoon en gaat dat vanzelf over, of zou ik het niet goed doen?
Ik ben al wat ouder, 48 jaar. misschien scheelt dat ook wel?
 
Hallo gevoelige snaar,

Welkom op dit forum.
Wat fijn dat je je eigen droom hebt laten uitkomen en begonnen bent met cellospelen.
In het begin kun je op allerlei plekken last krijgen.
Het is immers allemaal nieuw en je gebruikt houdingen die je anders nooit gebruikt.
Dus als ik jou was, zou ik het heel rustig opbouwen. Je praat over flink oefenen en dan schrik ik eigenlijk al, want in het begin lijkt het mij juist belangrijk om je spieren de kans te geven om te wennen aan deze nieuwe bewegingen en houdingen.
Let ook op dat je je rechterduim niet overstrekt, maar losjes gebogen houdt.
En heb je regelmatig les? Ook heel belangrijk om de goede houding etc. aan te leren.
Ik hoop dat je zo enthousiast blijft en dat je met succes dit nieuwe instrument gaat bespelen.
Ik ben benieuwd, dus laat vooral nog eens van je horen hoe het gaat.

Ik ben ook pas later begonnen met de cello (na verschillende andere instrumenten lang bespeeld te hebben) en ik ben nog steeds enthousiast. Maar ook ik probeer op te passen dat ik mij niet overbelast met spelen (pauzes nemen tussendoor). En ik ben nog steeds heel erg blij dat ik cello ben gaan spelen.

Groetjes, Anara
 
Dank voor je reactie! Ik ben blij te horen dat het er een beetje bij hoort. Ik moet inderdaad op die duim letten en volgens mij knijp ik behoorlijk met die duim.
Ik kan je trouwens geruststellen: ik neem wekelijks les en met flink oefenen bedoel ik vooral vaak oefenen. Ik denk dat ik in het begin sowieso niet langer dan een kwartiertje achter elkaar ga oefenen, maar probeer dit dan wel elke dag een paar keer te doen.
Zou dit een goed plan zijn? Ik wil wel serieus oefenen maar natuurlijk geen blessures oplopen!
 
Laatst bewerkt:
Ik ben tweeënhalf jaar geleden begonnen met cello spelen (ben nu 54) en heb in het begin ook overal kramp gehad. Dan weer in mijn duim, dan weer in mijn pink, dan weer in mijn schouder. Het is vooral dat je in het begin alles veel te krampachtig doet en ook nu vind ik het nog lastig om niet teveel te spannen als het moeilijk wordt.
Toen ik net begon heb ik ook vaak alleen maar met de stok geoefend, tijdens het televisiekijken, de stok op de goede manier vasthouden, ruitenwisser ermee spelen enz.
Veel plezier met cellospelen!
 
Ook ik ben later begonnen en heb nu al wat jaren les gehad. Ik heb nog steeds les en dat helpt ook als een soort waakhond tegen foute houdingen die kunnen leiden tot een hoop ellende.
Ook ik ken de verkrampte duim, pink en algehele houding. Dat gaat er in de loop van de tijd steeds meer uit. Korte tijden oefenen en goed luisteren naar je lichaam. Omdat ik uit overmatige ijver nogal verkrampt zat, leerde mijn leraar mij denken aan de houding van de "hangmat". Boodschap: relax!
Verder was ik niet gewend om de melodielijn in de f-sleutel te lezen. Ja, bij sommige pianomuziek heb je dat de linkerhand de melodie draagt, maar zoveel van die muziek heb ik niet gespeeld. Het gevolg was wel dat ik mij af en toe zwaar dyslectisch voelde, want dan vertaalde ik ineens de noten weer automatisch in de g-sleutel en raakte ik de weg nogal kwijt.

Intussen lukt het mij nu bij een aantal stukken ( bijv. eenvoudigere 1e positiestukken) om bij samenspelen de vioolpartij gelijk naar beneden te octaveren en te spelen. Andere 'koek' vind ik de tenorsleutel (kwint verhogen).
Heb nog echt veel oefening nodig om dát te automatiseren (daar is wel een handig oefenboek voor gemaakt.)
 
Hoi
Ik zit nu ook in mijn 2de jaar cello en moet nu ook meer leren strijken door mijn wijsvinger in te drukken.
Ik duw ook veel te veel met mijn duim (dit gebeurd weliswaar onbewust) waardoor volgens mijn leraar mijn snaar niet compleet wordt ingedrukt en het geluid dus niet echt 'vol' is.
Nu zit ik dus zodanig te drukken dat mijn complete bovenhand verkrampt...ben er dus ook nog niet aan uit hoe ik mijn boog nu eigenlijk correct moet vasthouden hoor.
Alle tips en filmpjes zijn welkom.

Mijn man heeft het geluid eens opgenomen en man 'dat klonk echt piepachtig :-) '
 
Ik speel inmiddels al wat langer cello, en ik heb er zo nu en dan ook wel last van. Ik denk dat het bij mij ligt aan dat mijn handen heel erg reageren op kou (dan kan ik beter even wachten en mijn handen warmen) en aan verkrampt spelen. Bij sommige nieuwe stukken, die wat sneller moeten, verkramp ik vanaf mijn schouder en dan is de hele houding verkeerd, tot aan de duim. Ik moet dan ook steeds rustig zitten, schouders laag, (handen warm,) en in de juiste houding gaan zitten. En na een (paar) regel(s) controleren of ik nog steeds ontspannen ben of dat ik toch weer begin te verkrampen vanuit de schouder. Dan weer elleboog laag en met de hele arm spelen.

Succes!

Daphne
 
Dank voor alle reacties!
Ik weet inmiddels dat ik niet moet knijpen met mijn rechterduim maar dat valt me niet mee. Met name de A-snaar strijken en vooral als ik dan bij de punt van de strijkstok zit, is het gewoon lastig om de stok goed vast te houden. Òf ik knijp toch weer teveel zodat mijn duim verkrampt, òf de punt zakt naar beneden waardoor ik helemaal scheef strijk...
Al na 5 minuutjes merk ik dat het echt slechter gaat; ik ontspan dan even en dan gaat het weer wat beter. Grappig is dat je het echt aan de klank kan horen als ik moe word.
Misschien ben ik te ongeduldig en krijg ik na een paar weken vanzelf wat meer 'uithoudingsvermogen'?
Ik speel nu elke dag 2 x een kwartiertje (in het weekend 3 x), met een uurtje ertussen, dit om maar niet te forceren en goed op mijn houding te letten. Is dat een goed oefenschema voor een beginner?
 
Hoi
Ik probeer iedere dag ook wat te oefenen, maar sommige dagen gaat het wat beter dan de andere...
Ik heb veelal kramp in het begin van mijn 'spel'. Vandaar dat ik eerst wat 'opwarm' met kleine oefeningen van vroeger. Ik oefen 30 minuten tot wat meer naargelang mijn gemoedstoestand :-)
Wat ik soms ook heb dat ik op mijn broek strijk zeker bij de la-snaar. Das pas vervelend, dan is zowel mijn broek vuil als mijn snaarbeweging onderbroken...
Blijven oefenen zeker...
Greetz
 
Guofan zei:
Hoi
Ik zit nu ook in mijn 2de jaar cello en moet nu ook meer leren strijken door mijn wijsvinger in te drukken.
Ik duw ook veel te veel met mijn duim (dit gebeurd weliswaar onbewust) waardoor volgens mijn leraar mijn snaar niet compleet wordt ingedrukt en het geluid dus niet echt 'vol' is.
Nu zit ik dus zodanig te drukken dat mijn complete bovenhand verkrampt...ben er dus ook nog niet aan uit hoe ik mijn boog nu eigenlijk correct moet vasthouden hoor.
Alle tips en filmpjes zijn welkom.

Mijn man heeft het geluid eens opgenomen en man 'dat klonk echt piepachtig :) '
Klik om te vergroten...

Ik vind dit wel een goed filmpje om een vol geluid te krijgen door het gewicht van je arm te gebruiken:
 
MarjoleinG zei:
Ik vind dit wel een goed filmpje om een vol geluid te krijgen door het gewicht van je arm te gebruiken:
Klik om te vergroten...
Mooie discussie hier over streektechniek en zinvol filmpje. Als aanvulling: soms is een heel lichte streek nodig of mooi. Wat mij o.a. aanspreekt is strijken alsof je een barokcello of gamba bespeeld: je strijkt de snaar aan om een prachtige resonantie in de ruimte teweeg te brengen. Dan is er geen sprake van het volle gewicht gebruiken, maar strijken, vegen, schilderen alsof je waterverf gebruikt, alsof je een gedicht laat klinken ..... .
 
Wauw wat een leuke reacties! Ik heb het filmpje bekeken en ik begrijp dat ontspanning echt het toverwoord is bij het cellospelen...nu de praktijk nog! Maar goed, ik ben net begonnen en heb nog een lange weg te gaan.
 
Na mijn vraag van een paar maand geleden, wil ik jullie ook even op de hoogte houden van het goede nieuws.
Het probleempje bleef maar spelen en het lukte maar niet; het werd de laatste tijd zeker niet minder, eerder erger. Ik kon 1, hooguit 2 regels spelen en dan moest ik echt even ontspannen omdat ik kramp had. Daar kreeg ik toch wel een dipje van, want pijn helpt niet bij speelplezier.
Dus afgelopen les ben ik er over begonnen dat het niet goed gaat, wat erin geresulteerd heeft dat we vrijwel de gehele les aan de handhouding hebben besteed. En met succes, lijkt het. Ik heb vooral mijn pols nu ietsje anders, en voila...vandaag heerlijk 3 kwartier gestudeerd zonder één keer kramp. Wat is spelen dan genieten zeg!
Dit topic kan dus dicht (ik weet niet of dat op dit forum gebruikelijk is) maar iedereen bedankt voor het meedenken en de interessante tips!

(en maar nu hopen dat ik dit zo houd, natuurlijk! :D )
 
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven