Positiespel

dreamingdragon

dreamingdragon

♫
Hoi allemaal.

Ik speel nu 1.5 jaar viool. En nu krijg ik heel veel oefeningen om de 4e vinger te trainen.
Zoals het zuiver spelen vd 4e vinger op de G D A snaar, zodat de galm goed hoorbaar is.
Heeft dit nu te maken met het feit dat ik binnenkort naar de 3e positie kan gaan als ik de 4 e vinger mooi en zuiver kan spelen?
Ik speel nu nog in de 1e positie.
Mijn docente vertelde ook dat je in positiespel weinig open snaren aanspreektl
Ik dacht :" Jeetje het wordt steeds moeilijker". Maar het wordt wel steeds leuker.
Gr D
 
Naar mijn mening heeft dit niets te maken met een soort inleiding op het positiespel. Aangezien het vioolspel (en ook die van andere strijkinstrumenten) wordt uitgevoerd met vier vingers, dient ook de vierde vinger (= de pink) geoefend te worden. Eigenlijk hebben alle vier de vingers evenveel oefening nodig.
 
Het is natuurlijk wel zo dat wanneer je naar de 3e positie gaat je wel moet weten hoe de tonen klinken want de enige optie om zuiver te spelen is je oren gebruiken (in de 1e ook wel maar dan heb je nog enige referentie met je duim in de krul).

Dus aan de ene kant heb je die 4e vinger gewoon nodig zoals Frits zegt en aan de andere kant is het ook heel goed om je oren al getraind en open te hebben voordat je aan de 3e positie begint.
 
Galm bestaat bij de gratie van ruimte.
De galm in een betonnen kelder klinkt anders dan die van een kathedraal.
Beiden hebben galm.
Een viool maakt gebruik van RESONANTIE. Helmholz heeft daar jaren onderzoek naar gedaan. Een trillend "lichaam" brengt een ander lichaam ook in trilling als deze in de buurt is of aan bevestigd is. Als je een toets op een piano aanslaat, hoor je die snaar, maar andere snaren gaan ook mee-trillen. Voornamelijk de oktaven en in mindere mate de kwarten en de kwinten (en tenslotte alle snaren.)
De viool heeft 4 snaren: G-D-A-E.
In de eerste pos. op de G-sn speel je g-a-b-c-d.; je kan dus de A-sn en de D-sn laten mee-resoneren. Op de D-sn speel je d-e-f-g-a.; resonans op de E-sn, G-sn en A-sn.
De viool is gebouwd op vier snaren die toonladders met kruisen vertegenwoordigen: G=1 kruis, D= 2 kruis, A=3 kruis, E= 4kruis.
Allemaal resonanties dus.
Nu bestaan er natuurlijk ook stukken die in mol(len) geschreven zijn, bv. Bach.
Alles klinkt dan wat ingetogener, geen resonanties; heeft hij dit bewust gedaan?
Als je viool zuiver gestemd is, kan je dus met deze resonanties je eigen zuiverheid controleren, je instrument gaat ook veel voller klinken.
Positiespel komt in etuden en voordrachtstukken heel logisch voor.
Je kan dit natuurlijk ook apart studeren met bv. Sevcik, dan weet je hoe het officieel moet.

Peter.
 
hoi violonist.

bedankt voor de uitleg. dit heb ik al als lesstof gehad van mijn viooldocente.
Ze leert me ook naar de tonen te luisteren. Gelukkig hoor ik in iedergeval wat zuiver is gespeelt of vals. Maar ik heb eigenlijk geen idee, Wanneer de tijd is aangebroken om naar de 3e positie te gaan. Ik heb iedere week les en oefen dagelijks zo n 30 a 45 min. soms meer soms minder. Ik leer vrij snel. en nadat ik een stuk goed heb ingestudeerd, kan ik het spelen zonder bladmuziek.

Ik speelde na 5 maanden al de verdronken vlinder v Boudewijn de Groot uit mijn hoofd.

gr D
 
Het is absoluut waar wat violinist schrijft over resonanties, maar in de praktijk zijn er veel minder momenten waarop die resonantie kan optreden. Dat komt omdat de tijdsduur van het klinken van z'n toon bepaalt of die resonantie nog kan worden waargenomen. Bij redelijk snel spel komt daar dan ook weinig van terecht.
 
Sorry, beetje off topic, maar toevallig kwam ik studieboeken van die meneer Sevsic in de winkel tegen....zag er heel eng (= onmogelijk uit). O.a. toonladderdubbelgrepen waarvan 1 noot een flageolet was (?). Klopt dat, kan dat?
Moeten wij dat kunnen?
 
Sevcik heeft heel veel boeken geschreven.
Oefeningen voor positiewisselingen heb ik vroeger gehad in opus 1, als ik het goed heb. Je hebt waarschijnlijk een hoger opusnummer gezien.
Niks moeilijk. Je leert hoe je een positieWISSELLING maakt: met de vinger van de laatste noot naar boven en de vinger van de volgende noot neerzetten en omgekeerd.
Kayser op. 20 heeft etudes met zo nu en dan de 3e positie.
Langzaam leren beklijft lang; snel leren is ook snel verdwenen.

Succes.
Peter.

Ik heb de boeken even geraadpleegd:
Sevcik opus 1 heeft 4 bundels, je hebt waarschijnlijk boek no 4 in handen gehad.
Dat is de moeilijkste, het gros van de vioolspelers komt daar zelfs niet aan toe.
Dat met die positiewisselingen moet je zelf even navragen, dat boek is niet meer in mijn bezit. Kan ook opus 8 geweest zijn: "changes of position"
Het was een vrij dun boekje, je hoeft niet het hele boek door te spitten.
Een tiental oefeningen is al genoeg: bepaal zelf wat je aankan.(1 tot 6 maanden).
Laat het een paar weken rusten en bekijk het dan opnieuw.
 
dreamingdragon zei:
Maar ik heb eigenlijk geen idee, Wanneer de tijd is aangebroken om naar de 3e positie te gaan.
gr D
Klik om te vergroten...
Als je in de 1e positie kunt spelen met alle vingers én de verschillende standen (lage 2e vinger, hoge 3e vinger etc.) komt de tijd om in de 3 positie te gaan spelen. Sommige docenten behandelen dan ook vrij snel daarna of tegelijkertijd de 2e positie, anderen wachten daar wat langer mee.
Maar zoals eerder in deze discussie gezegd, het is belangrijk dat je goed zuiver speelt in de 1e positie voordat je de 3 positie leert: je zult echt even moeten wennen en kunnen vertrouwen op je oren. Dus dat je veel 4e vingers moet spelen en luisteren naar de resonans van je docent klinkt als heel nuttig!

Succes ermee! Lizette
 
Hoi Lisette.

De vingerzettingen voor de 1e pos. heb ik al allemaal gehad. incl de bijbehorende toonladders en snaarwisselingen etc. Mijn viooldocente heeft me al een paar keer aan de 3e pos laten snuffelen en vibrato laten uitproberen. Nu leert ze me dus de resonatie te vinden op de 4e vinger. De resonatie op de 3e vinger kan ik makkelijk vinden. ook het verschuiven vd hand van pos 1 naar 3 gaat tot heden ook goed.

Alleen die 4e vinger om die precies op het punt neer te zetten waardoor die noot gaat resoneren is zo lastig.
Het gaat wel steeds beter. maar bij noten v 2 tellen blijft de 4e vinger best lastig. En neig ik vaak naar een open snaar. maar we blijven doorploeteren
gr D
 
violonist zei:
Sevcik heeft heel veel boeken geschreven.
Oefeningen voor positiewisselingen heb ik vroeger gehad in opus 1, als ik het goed heb. Je hebt waarschijnlijk een hoger opusnummer gezien.
Niks moeilijk. Je leert hoe je een positiewisseling maakt: met de vinger van de laatste noot naar boven en de vinger van de volgende noot neerzetten.
Kayser op. 20 heeft etudes met zo nu en dan de 3e positie.
Langzaam leren beklijft lang; snel leren is ook snel verdwenen.

Succes.
Peter.

Ik heb de boeken even geraadpleegd:
Sevcik opus 1 heeft 4 bundels, je hebt waarschijnlijk boek no 4 in handen gehad.
Dat is de moeilijkste, het gros van de vioolspelers komt daar zelfs niet aan toe.
Dat met die positiewisselingen moet je zelf even navragen, dat boek is niet meer in mijn bezit. Kan ook opus 8 geweest zijn: "changes of position"
Het was een vrij dun boekje, je hoeft niet het hele boek door te spitten.
Een tiental oefeningen is al genoeg: bepaal zelf wat je aankan.(1 tot 6 maanden).
Laat het een paar weken rusten en bekijk het dan opnieuw.
Klik om te vergroten...
Violonist,

Positiespel (en oefeningen) komen bij Sevcik met name aan de orde in de delen 2 en 3 van het opus 1 en in het opus 8: "Lagenwechsel und Tonleiter-Vorstudien". Het advies van Sevcik is eerst opus 8 en 9 (Doppelgriff-Vorstudien) te studeren en daarna de delen 2 en 3 van opus 1. Overigens worden studenten verondersteld de oefeningen in opus 8 in alle toonsoorten te oefenen :/

In deel 4 van het opus 1 wordt inderdaad druk van positie gewisseld, maar dat is uitsluitend in dienst van het studeren van dubbelgrepen. Inclusief die vreselijke kwarten :( En aan het eind van van dit deel mag je ook nog je vingers (en je gehoor) teisteren met pizzicato voor de linkerhand en flagoletten, respectievelijk dubbelflagoletten. Overigens zijn sommige publicaties van bijvoorbeeld Dounis nog angstaanjagender, maar dit terzijde. :P

Hopf
 
Positiewisselingenboek van N. Dezaire ken ik..... :)


Erg leuk boek! Systematisch, afwisselende liedjes, van klassiek tot modern. "Iets" anders dan Sevcik....

Kennen meer mensen het? Voorkeur voor de oude of voor de moderne methode?

De boeken die ik zag liggen van Sevcik waren dun. Ik zal er nog 's op letten welke nummers ze hadden. Ben zelf wel benieuwd.
 
Willeke_D zei:
Niemand hier bekend met de Position-serie van manlief Nico Dezaire?
Klik om te vergroten...
Mijn vioollessen zijn begonnen in het tijdperk waarin naast de partita's van Bach en diverse 'standaard' vioolconcerten, Mathieu Crickboom en Ševčík dé standaard vioolmethoden waren. Aangezien Dezaire in 1965 het levenslicht zag, was ik toen al een jaar of zes intensief met de viool bezig. Ik neem daarom aan, dat Dezaire zijn vioolspel niet heeft geleerd uit de door mij genoemde studiewerken, maar wellicht uit het studiemateriaal dat toen gebruikelijk was. Het kan daarom best zijn dat er nu weer ander studiemateriaal, zoals de uit vier delen bestaande vioolmethode van Rudolf Zwartjes, populair zijn.
 
Het boek met positiewisselingen van N. Dezaire ken ik ook, heb er zelf ook één van, maar ik vind ze vrij gemakkelijk. Het is handig om goed voor jezelf te weten waar je welke vinger zet in de posities, maar met gewone stukken leer je dit ook wel. Zelf ken Sevcik niet echt, alleen van naam, op dit moment zit ik nog in Wohlfahrt's etudes gedoken, van de 60 etudes gaat de 2e helft ook tot de 3e positie..
 
Neeltjuh zei:
(.....)Zelf ken Sevcik niet echt, alleen van naam, op dit moment zit ik nog in Wohlfahrt's etudes gedoken, van de 60 etudes gaat de 2e helft ook tot de 3e positie..
Klik om te vergroten...
Jaaaa, Wolhfarht, die heb ik ook nog gehad. Was ik even kwijt!
Blijkbaar wordt die nog steeds gebruikt?
Gebruikt iemand de Kreutzer-etüden ook? Zijn best leuke oefeningen, althans dat vind ik.
 
Oosterhof Vioolbouw zei:
Jaaaa, Wolhfarht, die heb ik ook nog gehad. Was ik even kwijt!
Blijkbaar wordt die nog steeds gebruikt?
Klik om te vergroten...
Door mijn vioolleraar wel in ieder geval, ik geloof dat de meeste van zijn leerlingen wel Wohlfahrt hebben.. Kreuzer heb ik ook weleens van gehoord, maar verder ken ik die niet. Ik heb wel een boek van Nico Dezaire met etudes van andere 'etudeschrijvers' om het zo maar te noemen (o.a. Wohlfahrt), misschien dat er daar nog één van Kreuzer bij zit, maar dat weet ik niet.
 
Ik maak zowel gebruik van de etüden van Wohlfahrt als van Robert Pracht. In beide staan mooie etuden. In de nieuwste uitgave van Wohlfahrt is een play-along CD bijgevoegd, dat in tegenstelling tot het boek van Pracht.
Toen ik het boek van laatstgenoemde wilde kopen, bleek dat het speciaal uit Duitsland moest komen. De methode wordt in Nederland kennelijk weinig gebruikt.

Kennen jullie het werk van Pracht en zo ja, wat zijn jullie ervaringen er mee?
 
violonist zei:
(.....) Als je een toets op een piano aanslaat, hoor je die snaar, maar andere snaren gaan ook mee-trillen. Voornamelijk de oktaven en in mindere mate de kwarten en de kwinten (en tenslotte alle snaren.)(.....)

Peter.
Klik om te vergroten...
Ik ben geen pianist, maar bij mijn weten zijn de snaren -alle snaren - van een piano gedempt met viltblokjes. Dat kan -zoals bekend- worden opgeheven door het rechter pedaal in te trappen, waardoor de hele zaak na aanslaan blijft doorklinken. Datzelfde gebeurt ook wanneer een toets wordt ingedrukt, dan wordt het viltblokje vrij gemaakt van de betreffende snaar. Laat men de toets weer los, dan keert het viltje weer terug op de plaats en dempt het geluid. Dus dat resoneren van snaren bij een piano valt behoorlijk tegen, of beter gezegd vindt niet plaats, tenzij de rechter voet te zwaar wordt!

Frits
 
In de discant zijn bij een piano/vleugel de hoogste snaren niet voorzien van een demper/viltblokje! Die snaren zijn kort en klinken niet lang na. Ze trillen ook mee als er een paar octaven lager een toon wordt aangeslagen, ze zorgen dus voor extra resonans. Dit verschijnsel is nog sterker bij een klavecimbel, de dempers van zo'n instrument zijn zo licht dat de snaren nog gewoon een beetje meetrillen. ;)
 
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven