Wat is de snelste/beste manier (werkvolgorde) om, als een scheur netjes gelijmd is, met lak op alcoholbasis te vullen. Het probleem is altijd dat de lak naar de randen kruipt. Hierdoor wordt de opbouw aan de randen altijd dubbel zo snel dikker als in het diepste gedeelte. Om te voorkomen dat je de structuur van het bovenblad dichtpoets zou ik een betere manier willen weten. Is dit op enige manier te voorkomen?
Scheuren vullen met lak op alcoholbasis
- Topic starter kaapsviooltje
- Startdatum
remi
♫ ♪
Best Kaapsviooltje,
Ik reageer op je vraag maar met ben een beetje voorzichtig.
Als een scheur eenmaal goed gelijmd is volgt inderdaad het retoucheren en lakken. Meestal is retoucheren niet nodig omdat de scheur dichtgetrokken en verlijmd is.
De (spiritus)lak zal inderdaad naar de randen van het te lakken oppervlak toe trekken en langs die randen een verhoging (opwelling) van de laklaag teweeg brengen.
Hier kun je bijna niets tegen doen. Gewoon laten drogen en met een heel fijn penseel eerst weer de gelijmde scheur invullen. Daarna met heel, heel fijn polijstpapier, na goede droging de opwelling weg polijsten, dn weer lakken en polijsten.
Je zou de werking van het opwellen natuurkundig kunnen omschrijven/beschrijven of willen verklaren maar het is een gegeven dat het gewoon optreedt. Dus moet je er mee leren omgaan.
’t Is net zo iets als lakschade wegwerken bij een auto. Als je heel goed kijkt blijf je het altijd zien, ook al is het nog zo goed gedaan.
Kortom, lakken en polijsten, weer lakken en polijsten en als laatste nog eens met Tripel (tripoliet) na polijsten.
Remi
Ik reageer op je vraag maar met ben een beetje voorzichtig.
Als een scheur eenmaal goed gelijmd is volgt inderdaad het retoucheren en lakken. Meestal is retoucheren niet nodig omdat de scheur dichtgetrokken en verlijmd is.
De (spiritus)lak zal inderdaad naar de randen van het te lakken oppervlak toe trekken en langs die randen een verhoging (opwelling) van de laklaag teweeg brengen.
Hier kun je bijna niets tegen doen. Gewoon laten drogen en met een heel fijn penseel eerst weer de gelijmde scheur invullen. Daarna met heel, heel fijn polijstpapier, na goede droging de opwelling weg polijsten, dn weer lakken en polijsten.
Je zou de werking van het opwellen natuurkundig kunnen omschrijven/beschrijven of willen verklaren maar het is een gegeven dat het gewoon optreedt. Dus moet je er mee leren omgaan.
’t Is net zo iets als lakschade wegwerken bij een auto. Als je heel goed kijkt blijf je het altijd zien, ook al is het nog zo goed gedaan.
Kortom, lakken en polijsten, weer lakken en polijsten en als laatste nog eens met Tripel (tripoliet) na polijsten.
Remi
Je antwoord is duidelijk en klopt ook.
Het probleem zit hem nu juist in het schuren. dit veroorzaakt altijd beschadigingen die je nu net niet wilt (kleurverschil op de oude lak), ook al ben je heeeeel voorzichtig.
Het probleem zit hem nu juist in het schuren. dit veroorzaakt altijd beschadigingen die je nu net niet wilt (kleurverschil op de oude lak), ook al ben je heeeeel voorzichtig.
Het probleem wat je beschrijft is een algemeen bekend verschijnsel: lak dat te ‘dun’ is (tè lage viscositeit) trekt samen. Dat komt door de verschillen in oppervlaktespanning tussen het droge substraat (de lijmnaad en reeds bestaande lak) en de vochtige spiritlak. De vloeistof trekt zich samen en vormt een ring juist vanàf de gewenste positie. De ring is meestal donkerder van kleur, omdat zich daar de kleurstof concentreert door verdamping van de alcohol. Wanneer je nu de procedure herhaalt, ontstaat een steeds donker wordende ring en geen egale bedekking van de reparatie! Dus: deze methode werkt niet!kaapsviooltje zei:
Een aanzienlijke verbetering kan tot stand worden gebracht door nagenoeg ‘droog’ te werken. Wanneer er delen kaal hout zijn, dienen die eerst te worden ‘ge-sealed’ met bijvoorbeeld heldere schellak, opgelost in ethanol (alcohol). Wanneer dat eenmaal droog is kan met het echte retoucheren worden begonnen.
Eerst moet de juiste kleur worden verkregen en dat kan door gebruik te maken van alcohol oplosbare kleurstoffen of ‘deyes’: rood-bruin, goud-geel en zelfs blauw! [Deze blauwe kleur is om tè oranje-achtige kleuring te onderdrukken, want blauw is de complementaire kleur van rood]. Let op, want dit is niet hetzelfde als pigmenten, die lossen namelijk niet op en blijven deeltjes in een medium (alcohol of olielak).
Zorg voor de beschikking over diverse kleuren van iets lichter tot donkerder en voor een kwastje waarvan de tip zich bij bevochtigen samentrekt tot circa 3 mm. Met behulp van een palet of wit kunststof mengvormpje kan dan zo goed mogelijk de juiste kleur worden gemengd. Mengen op een stukje hout van dezelfde soort kan ook, dat maakt niet zo veel uit. Zorg er voor zo weinig mogelijk ethanol te hebben bijgemengd want het moet allemaal nagenoeg ‘droog’ worden opgebracht (dat voorkomt het samentrekken!) De tip van de kwast moet bijna plakkerig aanvoelen. Mocht de kleuroplossing te dun zijn, dan eerst wat alcohol laten verdampen alvorens het op te brengen. De eerste laag die wordt opgebracht moet een ietsje lichter in kleur zijn dan de gewenste uiteindelijke kleur. De volgende lagen steeds een ietsje donkerder. De juiste kleur wordt dus verkregen door opbouw in lagen. Met de vinger kan een zojuist opgebrachte hoeveelheid van de rest van het oppervlak verwijderd worden. Ook kan met de vinger de kleur worden ingewreven (in plaats van een kwastje te gebruiken).
Hiermee moet in ieder geval het probleem van het samentrekken zijn opgelost!
Frits
He daar was ik nog niet opgekomen om het gewoon wat dikker (bijna droog) te maken.
Dank jullie voor de uitvoerige uitleg.
Dank jullie voor de uitvoerige uitleg.