Show hier je cello

gevoeligesnaar zei:
Klopt; ik zie mijn cello meer als een 'hij' omdat het een stoere, forse Sjonnie is, zowel qua uiterlijk als qua geluid. Maar als ik zo'n elegant instrument als dat van Marloes zie, dan zou ik dat ook eerder met 'zij' benoemen.
Klik om te vergroten...
Ja dit is overduidelijk een mannetje. En dan nog een dominant mannetje ook. Ik heb nog nooit zo'n brutale cello gezien. Ik zou hem maar goed onder de knie houden, anders neemt hij nog een loopje met je. O nee een cello houdt je niet onder de knie, maar tussen de knieën. Nou dan zou ik hem maar goed tussen de knieën houden.
 
Begrijpelijke redenen en gevoelsomschrijvingen rond een hij of een zij, vind ik.
Bij mij is het nooit opgekomen 'zij' of 'hij' aan mijn cello te verbinden. Dat houd ik graag zo.
En anders: beide.
 
Laatst bewerkt:
Ik weet het niet of ik een cello een hij of zij zou vinden als ik een cello zou hebben. Maar mijn viool vond ik duidelijk een meisje. Ik moet er niet aan denken een vent op mijn schouder en onder mijn kin te hebben.
 
De mooie toon, het slanke uiterlijk en omdat ze makkelijk te bespelen is.
Daardoor is het voor mij logisch dat mijn cello vrouwelijk is,

Maar ik kan mij ook voorstellen dat een grote cello met een robuste forse klank, en cello die je echt moet temmen, meer mannelijk is.
 
Ja, jouw cello heeft inderdaad wel het elegante; mijn cello is groter (een 4/4) en de lage tonen klinken bij mij zo heerlijk diep. Een prachtige basstem, en bovenin een mooie tenor. Helemaal leuk als je bijvoorbeeld een partij speelt van een koorwerk van Tjaikovsky (the hymn of the cherubyn):)
 
DSCF1028.JPG
Mijn cello (mij zeer dierbaar):
R. Paesold, 1988. Gekocht bij Contrada Musica, Amersfoort. Stok: Le Blanc.
Jurriaan van Rhoon, vioolbouwer en cellospeler, zei (toen ik de cello al jaren had):
'de cello is krachtig en laat zich goed kneden'.
Zowel het warme, donkere als het krachtige is op de cello goed mogelijk; vooral met Larsen (orig.medium) snaren.
 
Laatst bewerkt:
Heel leuk topic dit, maar mijn favoriete cello staat bij mijn leraar en is van hem. Het is echt een heel mooie cello, ongeveer 250 jaar oud, klinkt warm en vol en ik speel het allerliefst op die cello. Hij wil hem niet verkopen, maar ik mag er zo vaak op komen spelen als ik wil en als hij hem ooit verkoopt, heeft hij beloofd dat het aan mij is. Omdat ik overweeg te stoppen met het forum, vraag ik hem toch maar niet of ik een fot0 mag posten :(:mad::confused:
 
JanHut zei:
Bekijk bijlage 2437
Mijn cello (mij zeer dierbaar):
R. Paesold, 1988. Gekocht bij Contrada Musica, Amersfoort. Stok: Le Blanc.
Jurriaan van Rhoon, vioolbouwer en cellospeler, toen ik de cello zo'n 15 jr had: 'de cello is heel krachtig en laat zich goed kneden'.
Vooral met Larsen snaren (org.med.) is zowel het warme, donkere als het krachtige goed mogelijk.
Klik om te vergroten...
Dit is niet alleen een mooie cello, maar ook een mooie foto. Zo elegant staat hij daar met dat prachtige licht op zijn zijkant. En als symbool er naast een blok hout waaruit hij eens is gesneden.
 
Is het zeker! Mijn leraar heeft het altijd over mijn oude vriendje en dat is hij ook. Hij staat de aanschaf van een ander instrument wel in de weg omdat ik geen enkele cello tot nu toe zo mooi vind als deze. Maar de huidige situatie is goed zoals hij is. Ik speel vrijwel alle werkdagen een paar uur op deze cello en thuis op mijn huurinstrument, dus speel ik denk ik toch wel minstens de helft van de tijd op de mooie oude. Doordat ik nu in de piekbelasting van mijn werk zit, speel ik zelfs vrijwel alleen bij hem, dus kan hij beter daar staan dan thuis. Verder heb ik de garantie dat hij niet opeens verkocht is, want verkopen doet hij hem alleen aan mij. Daar ben ik wel heel blij mee, want ik weet dat er heel wat veel betere cellisten zijn die hem ook wel zouden willen kopen. Ik zal hem alleen wel missen in de zomervakantie, want dan heb ik veel tijd om te spelen, maar dan kom ik daar 6 weken niet :( Ik zal mijn leraar vragen of ik een foto mag plaatsen.

Een iets ander onderwerp is de favoriete strijkstok. Meestal speel ik bij een mijn leraar op een Lucchi. Hij is vrij zwaar en past goed bij de cello waar ik op speel, ook mooi warm en vol, maar niet te overheersend. In het begin kon ik er pas goed op spelen als ik een stuk wat beter kende, maar nu speel ik er ook nieuwe stukken op. Er zijn daar ook nog twee andere fijne stokken, waar ik regelmatig op speel, maar ik weet eigenlijk niet wat dat voor een stokken zijn, zal er eens naar vragen.

Hiernaast staat trouwens op mijn profielfoto mijn huurcello, die ik ook best fijn vind, maar die niet te vergelijken is met mijn oude vriendje. Daarvoor staat links de 1/4 cello van mijn dochtertje en links de oude 1/8 van mijn zoontje, maar die speelt inmiddels ook op een 1/4 cello. Eigenlijk moet ik eens een nieuwe profielfoto plaatsen.

En ik blijf toch. Frits heeft aangegeven niet meer te censureren en alleen posts evt. te verplaatsen naar het off-topic-deel van het forum, dus dan weten we waar we moeten zijn voor luchtiger inhoud. Wel wijst hij op de regels, nou ja, ik zie wel hoe het loopt. Ik vind het forum eigenlijk te leuk om te vertrekken, dus zolang er niet meer met twee maten gemeten wordt en iedereen zijn best doet hoogstens grappig te zijn en niet anderen moedwillig te krenken, blijf ik.
 
Nikin zei:
Hiernaast staat trouwens op mijn profielfoto mijn huurcello, die ik ook best fijn vind, maar die niet te vergelijken is met mijn oude vriendje. Daarvoor staat links de 1/4 cello van mijn dochtertje en links de oude 1/8 van mijn zoontje, maar die speelt inmiddels ook op een 1/4 cello. Eigenlijk moet ik eens een nieuwe profielfoto plaatsen.
Klik om te vergroten...

Een hele cello familie, moeder dochter en zoon.

Maar wat die leencello betreft, ik zou me er niet te erg in vastbijten. Ik heb dat gehad met een viool. Mijn lerares had van de vioolbouwer een prachtige leenviool, omdat die van haar in reparatie was. Ook ik mocht er op spelen. Maar de vioolbouwer wilden hem niet aan mij verkopen. Hij hield die viool als leenviool voor goede violisten. Ik had maar één wens, ik moest die viool hebben. Andere violen zag ik niet meer. Aan mijn eigen huurviool kreeg ik ronduit een hekel. Ik zocht ook niet meer naar een andere viool. Die viool werd gewoon een beetje een obsessie. Meer dan een jaar bleef dat verlangen, totdat mijn lerares een viool liet zien die erg op de door mij verlangde viool leek. Op haar aandringen begon ik er op te strijken. En opeens was het of de schellen van mijn ogen vielen. En nu zijn we al weer vele jaren vriendjes.

Er is ook best een cello te vinden die misschien net zo mooi is of misschien nog wel mooier qua klank. Gewoon even uit je hoofd zetten die cello. Er is zoveel ander moois te vinden.
 
Mijn leraar geeft me ook regelmatig een andere cello om op te spelen en het wisselt hoe fijn ik die vind, dus ik zie ook nog wel wat anders en ik heb ook absoluut geen hekel aan mijn huurcello ;) Mocht ik wel een andere huurcello willen, dan kan ik ook zo een andere uitzoeken, want ik huur bij mijn leraar.

Maar ik heb helemaal geen haast om een cello te kopen, want de huidige constructie is prima. Voor een behoorlijk lage huur heb ik thuis een fatsoenlijke cello om op te oefenen en daarnaast gratis een hele mooie cello om daar op te spelen en daar dan ook nog veel andere cello's om ervaring op op te doen. Ik klaag dus niet!
 
Laatst bewerkt:
Nikin zei:
Mijn leraar geeft me ook regelmatig een andere cello om op te spelen en het wisselt hoe fijn ik die vind, dus ik zie ook nog wel wat anders en ik heb ook absoluut geen hekel aan mijn huurcello ;) Mocht ik wel een andere huurcello willen, dan kan ik ook zo een andere uitzoeken, want ik huur bij mijn leraar.

Maar ik heb helemaal geen haast om een cello te kopen, want de huidige constructie is prima. Voor een behoorlijk lage huur heb ik thuis een fatsoenlijke cello om op te oefenen en daarnaast gratis een hele mooie cello om daar op te spelen en daar dan ook nog veel andere cello's om ervaring op te doen. Ik klaag dus niet!
Klik om te vergroten...

Zelfs een supervoordeel voor je dat je dus ook nog gevoel krijgt voor verschillen tussen celli. Het zou een nadeel kunnen zijn, als je merkt dat je met wisselen van celli technische moeilijkheden ondervindt.
Het kan zomaar gebeuren dat je ineens de cello treft die echt aan je dromen voldoet en dan kun je altijd nog kijken of je die kunt/wilt kopen.
 
Ik merk inderdaad veel meer verschil dan een tijd geleden. Technische problemen ondervind ik er niet echt door. Soms vind ik een cello lastiger spelen omdat de vierde positie net anders zit en dan grijp je wat vaker mis. Ook gebeurt het wel dat ik bepaalde snaren minder fijn vind, vooral als er een afwijkt van de rest, maar dan kan ik gewoon een andere cello pakken.

Volgens mijn leraar moet je voor mijn favoriete cello wel echt werken en dan spelen daarna andere cello's dus weer makkelijker. Sommige cello's geven bijna vanzelf een mooi gelijkmatig geluid, maar op deze kun je heel mooi, maar ook heel lelijk spelen. Ik vind dat wel leuk, dat ik hem een beetje moet temmen. Het is uitdagender en ook bevredigender als het dan opeens echt mooi klinkt. Alhoewel ik helaas nog veel te kort speel om echt mooi te kunnen spelen... Maar goed, vooral blijven oefenen, dan wordt het steeds beter!
 
Ik denk wel dat je door ervaring met verschillende celli wel steeds handiger wordt in het vinden van een manier waarop het gaat klinken. En je hebt nu nog niet zo heel veel ervaring, maar met blijven oefenen wordt het beter. Kwestie van geduld en 'blik op oneindig'. Mijn Oefenchinees is ook weer anders dan die van thuis, al zijn ze allebei 4/4 cello (ook daar heb je dan weer kleine verschillen in die je voelt als je de 4e positie pakt zoals jij beschreef). En allebei hebben larsen snaren op a en d, maar de oefenchinees heeft helicore op g en c en dat is ook wel weer leuk te ervaren. Combinatie met larsen medium gaat heel goed. (dit hoort eigenlijk bij topic snaren).
 
JanHut zei:
@Nikin dat moet een pracht instrument zijn! #27.
Klik om te vergroten...

Gisteren stelde mijn leraar voor om hem in de vakantie van hem te lenen en dus mee naar huis te nemen. Hoewel ik het natuurlijk een geweldig idee vond, protesteerde ik eerst toch wel wat, want ik vind het wel een hele verantwoordelijkheid om zo'n mooi, oud en duur instrument, waar we allebei erg aan gehecht zijn, bij mij thuis te hebben. Maar uiteindelijk heeft hij mij overtuigd en heeft hij mij met de cello in de koffer naar huis gebracht (op je rug met de fiets, met kans op vervolg van het noodweer van het einde van de middag leek ons niet slim). En nu staat hij hier en ben ik helemaal blij! :):):)

Het is wel net of we weer aan elkaar moeten wennen. Thuis speelde ik op mijn huurcello, die makkelijk aanspreekt en gewoon doet wat hij moet doen en daardoor lijkt het meer op te vallen dat ik voor deze cello veel meer mijn best moet doen. Maar dat geeft niks, we gaan gewoon heel wat uurtjes spelen en hij dwingt me wel constant mijn best te blijven doen ;)
 
Laatst bewerkt:
Deze cello is geen 250 jaar oud, dat zie ik zo. Ik schat hem op 249 jaar en negen maanden en geen dag ouder. Ja dat heb je als je een foto van een cello plaatst op een forum waar enkel maar kenners komen.

Ziet er mooi uit, vooral de achterkant. Maar ja het gaat natuurlijk om de klank en dat horen we niet.
 
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven