Slof onder een hoek!

[Oosterhof Vioolbouw]

Er schijnt onder de stokkenmakers een nieuwe ontwikkeling te zijn met betrekking tot de slof. Het blijkt bij de stokken met traditionele slof, dat bij de opwaartse streek niet alle haren meer op de snaar komen. Dit zit ingebakken in de armbeweging. Strijkstokkenmaker Benoît Rolland heeft daarom een slof ontwikkeld die onder een zekere hoek staat. Ik had er nog niet eerder van gehoord. Dit soort slof is bekend onder de naam Galliane slof. Geen idee waar die naam op is gebaseerd.
Hieronder een afbeelding van de ruwe- en eindvorm:

​

Er zijn ook nog twee YT-filmpjes die laten zien en horen wat het verschil is ten opzichte van de traditionele slof:

 

[RolandS]

Interessant idee.

Er wordt door sommige strijkers wel beweerd dat het haarlint juist bijvoorkeur schuin de snaren raakt. Iets wat ik nooit heb begrepen, vanwege de ongelijkmatige toon die daardoor wordt veroorzaakt. Deze stokkenbouwer maakt daarmee korte metten.

De geluidsfragmenten komen op mij heel overtuigend over.

Voor mij als cellist is een scheve slof niet nodig om recht te strijken. Of dat voor violisten alleen maar met een scheve slof realiseerbaar is, weet ik niet.

Leuk bericht, Frits!

 

[Oosterhof Vioolbouw]

Er wordt door sommige strijkers wel beweerd dat het haarlint juist bij voorkeur schuin de snaren raakt. Iets wat ik nooit heb begrepen, vanwege de ongelijkmatige toon die daardoor wordt veroorzaakt. Deze stokkenbouwer maakt daarmee korte metten.

Inderdaad: ik vind het juist erg plezierig dat er met de standaard bespannen stok zélf gekozen kan worden om meer of minder haarcontact met de snaren te hebben. Dat geeft de vrijheid tot pianissimo spel of juist het maximale: alle haren op de snaren zetten. Met een scheefstaande slof wordt een dergelijke actie juist bemoeilijkt.
Je ziet trouwens heel weinig of geen violisten met een dergelijke stok strijken. Ik vermoed dat dit ontwerp geen grote groep gebruikers heeft.

 

[BertBoonVioolbouw]

Of het een "nieuwe ontwikkeling onder de stokkenmakers" zou zijn? Ik betwijfel het. Deze z.g. nieuwe ontwikkeling stamt overigens uit 2013, dus het is nogal belegen nieuws. Benoît Rolland moet vooral geprezen worden om zijn pogingen tot vernieuwing, maar of een vernieuwing altijd ook een verbetering is en vervolgens ook nog wordt geaccepteerd door het aartsconservatieve strijkerswereldje is nog maar de vraag. Rolland had enkele decennia geleden een prachtige uitvinding met een in spanning verstelbare carbon-strijkstok: een fantastisch product, maar toch al weer uit productie genomen.

 

[Satch]

In het 2de filmpje leek het bij de demonstratie dat de boog met galliaanse slof veel minder strak was opgespannen waardoor het sowieso makkelijker wordt om meer haar te raken. Ik vraag me ook af of de schuine slof geen negatieve invloed heeft op de stok zelf omdat de spanning van het hout nu niet meer mooi "in lijn" is, of wordt ook de stok aangepast? Mij lijkt het ook niet echt een probleem dat je aan de slof wat minder haar raakt, omdat je toch moet compenseren voor het verschil in gewicht aan de slof. Wanneer in het eerste filmpje Thaïs wordt gespeeld vind ik het geluid een nadeel ik probeer die eerste noten juist met gekantelde boog dicht bij de toets te spelen om zo een heel luchtig geluid te krijgen dat mooi in contrast staat met de forte waar je naar toe werkt.

 

[Satch]

Ik las net een post op een Brits forum over een "french curve", dit zou blijkbaar een laterale buiging zijn van de boog met als doel de beweging van de arm te compenseren dus met min of meer een gelijkaardig doel als deze slof, ...
Op het internet kan ik hier echter verder niets over terugvinden, enkel dat bogen wel eens licht kunnen buigen door langdurig gebruik en dat de buiging meestal weg buigt van de kam (dus rechts voor viool en altviool, naar links voor cello) en dit dus niet echt een probleem is. Is deze "French curve" iets gekend bij jullie en zou het dus in combinatie met de slof gebruikt kunnen worden of las ik pure onzin?

 

[Oosterhof Vioolbouw]

Ik las net een post op een Brits form over een "french curve", dit zou blijkbaar een laterale buiging zijn van de boog met als doel de beweging van de arm te compenseren dus met min of meer een gelijkaardig doel als deze slof, ...
Op het internet kan ik hier echter verder niets over terugvinden, enkel dat bogen wel eens licht kunnen buigen door langdurig gebruik en dat de buiging meestal weg buigt van de kam (dus rechts voor viool en altviool, naar links voor cello) en dit dus niet echt een probleem is. Is deze "French curve" iets gekend bij jullie en zou het dus in combinatie met de slof gebruikt kunnen worden of las ik pure onzin?

Ik probeer me een voorstelling te maken van hoe een dergelijke stook er dan uit moet zien. Waar ik echter op vast loop is het feit dat een haarlint zich niet in een boog laat opspannen. Dat betekent dan dat hoe de curve van de stok er ook uitziet, het haarlint recht blijft. Dan is er dus geen compensatie in dat vlak voor een armbeweging.

 

[Satch]

Ik probeer me een voorstelling te maken van hoe een dergelijke stook er dan uit moet zien. Waar ik echter op vast loop is het feit dat een haarlint zich niet in een boog laat opspannen. Dat betekent dan dat hoe de curve van de stok er ook uitziet, het haarlint recht blijft. Dan is er dus geen compensatie in dat vlak voor een armbeweging.

Dat Lijkt me inderdaad logisch, ik vermoed dus dat de uitleg in de betreffende post onzin was, ...
Ik kan me dan enkel voorstellen dat het nut dan zou zijn dat de haren op de boog in een lichte hoek staan ten opzichte van de hand, of dat gemakkelijker is betwijfel ik, ...