Ieder het zijne, natuurlijk, maar ik vind het doodzonde dat je, als je viool kunt spelen (en dat kan 'ie), dat je er dan dit mee doet. Zo'n beetje als Shakespeare die reclameslogans is gaan schrijven.
Speel één enkele toon en speel die zò dat hij tegen je spreekt, dat die toon je iets doet. Laat de toon zingen tot je er emotioneel van wordt. Dàt is muziek - niet zoveel mogelijk noten per seconde, da's acrobatiek. Knap, ja, maar het doet me helemaal niets.