Stainer viool te koop

Oosterhof Vioolbouw zei:
Waardevast is een beetje een raar begrip: stel je hebt iets aangeschaft voor veel geld, misschien wel wat te veel. Wanneer dat object nu waardevast zou moeten zijn zou het op z'n minst hetzelfde bedrag moeten opleveren bij verkoop. Want een viool slijt niet zoals een auto of een machine. Als er verder geen scheuren zijn ontstaan en eventuele kleine reparaties zijn vakkundig uitgevoerd, zie ik geen reden waarom de waarde -in dit geval- opeens vele duizenden zou moeten zakken.
M.a.w. als het instrument bij aanschaf een reële waarde had, zal dat nu dan toch ook in die buurt moeten zitten. Is er destijds teveel voor betaald dan zal het nu minder opbrengen.


Dat is nog maar de vraag! Er kan een scheur zitten zonder dat je dat merkt aan de klank. Bovendien als je maar lang genoeg op de viool met scheur speelt, wen je vanzelf aan die klank.
Klik om te vergroten...

Oke weer wat bijgeleerd :-)
 
Marcelita zei:
Een instrument kan inderdaad zelfs mét een scheur heel goed blijven klinken. Dat is ook zo met mijn Oefenchinees (cello) hier. Deze cello is echter tussen aankoopprijs en verkoopprijs ergens tussen de 30% en 50% minder waard geworden en daardoor voor mij interessant geworden. Voor een stuk lagere prijs een prima instrument!
Een scheur is altijd een risico, want het kan altijd erger worden en niemand verheugt zich op (hoge) reparatiekosten.

Het verschil tussen 4000 euro en 800 euro is wel erg groot en dat zou mij ook heel onzeker maken, vooral ook als je zoveel verschillende adviezen hoort met zoveel verschil in waarde (die je uiteindelijk maar moeilijk of misschien helemaal niet verzilverd ziet).

Misschien moet je gewoon even wachten met verkopen, in ieder geval is nu haastige spoed zelden goed.
Tijd nemen voor verdere oriëntatie op de waarde van het instrument.
Klik om te vergroten...

Ja en dat is het punt Marcelita ik krijg blijkbaar geen duidelijk inzicht in de waarde als ik naar verschillende vioolbouwers ga. Ik hoef er ook geen 5000 euro voor want dat is blijkbaar teveel door mij betaald. Ik kreeg net overigens een mailtje van de vioolbouwer waar ik em destijds heb gekocht dat het in ieder geval gezien de prijs geen echte Stainer viool is maar een kopie. Het wordt dus steeds een ander verhaal. Ik heb er ook geen haast mee want ik ben al bezig met verkopen sinds 2014 en nog steeds niet veel wijzer geworden. Ik ben toen vorig jaar weer gestopt en sinds gisteren weer begonnen met rondvragen. Gisteren hier mijn post geplaatst.
 
Neem je verlies Ingrid en verkoop dat ding. Van een vioolbouwer krijg je er sowieso niet veel voor, die hebben al zoveel violen, en die kunnen natuurlijk niet blijven inkopen, of het moet iets bijzonders zijn. Maar zo te zien is jouw viool niet bijzonder, twaalf in een dozijn, ik zou bijna zeggen hoeveel wil je er hebben.
 
Raar: "gezien de prijs kan het geen echte Stainer zijn."
Kan een vioolbouwer aan de hand van de prijs bepalen of een instrument echt is?
 
Ik vind het toch wel apart dat de vioolbouwer waar ze hem gekocht heeft nu geen belangstelling heeft.
Als het een goed instrument is, dus waar de kwaliteit en de prijs in een 'goede' verhouding zijn, kun je het als vioolbouwer toch weer doorverkopen aan een volgende? Deze prijsklasse is nog steeds haalbaar voor bijvoorbeeld heel gevorderde gepensioneerden die weer viool willen gaan spelen en zich op een mooie viool willen tracteren.

Misschien wil de destijds verkopende vioolbouwer je instrument over een jaar wél kopen voor een prijs die meer recht doet.

En verder over nep en echte Stainers: als de Stainer een heel geslaagde copie is en dus kwalitatief niet te onderscheiden, dan heb je nog steeds een heel goed instrument! Misschien is een logo van Stainer wel 1000 euro waard, maar geen 3200 euro of zo.
 
IdB zei:
Raar: "gezien de prijs kan het geen echte Stainer zijn."
Kan een vioolbouwer aan de hand van de prijs bepalen of een instrument echt is?
Klik om te vergroten...
Ja, dat is zeker raar! Want zoals ik eerder al schreef bracht een echte(?) Stainer in 1995 US$5300 op. Dat had dan ook geen echte kunnen zijn, want die zijn tegenwoordig een ton (€100.000,=) waard, zo lees ik in het boek "Taxe der Streichinstrumente" van Fuchs.
 
Ingrid Voorhoeve zei:
Het wordt steeds vreemder ;-)
Klik om te vergroten...
En heb je een idee wat het gaat kosten om de viool te laten repareren?

Stel dat dat €500 kost , maar de viool daarna weer €4000 waard is, dan is het de overweging waard die €500 te investeren om daarna een goede verkoop prijs te krijgen.
(Die €500 zijn puur fictief ,ik heb geen idee wat het werkelijk zou kunnen kosten)
 
marloes s zei:
En heb je een idee wat het gaat kosten om de viool te laten repareren?

Stel dat dat €500 kost , maar de viool daarna weer €4000 waard is, dan is het de overweging waard die €500 te investeren om daarna een goede verkoop prijs te krijgen.
(Die €500 zijn puur fictief ,ik heb geen idee wat het werkelijk zou kunnen kosten)
Klik om te vergroten...
Hoi Marloes, volgens de 2e vioolbouwer (second opinion) is er helemaal niets mis met mijn viool. Dat is het punt. Ik denk dat de 1e dat zei om em goedkoop te kunnen kopen.
 
Ingrid, je schrijft dat je de viool gekocht hebt bij Vedral in Den Haag voor 5000 euro. Wanneer was dat dan? De laatste Vedral (Josef) stierf in 2002. Je schrijft dat je viool 100 jaar oud is: waarom wordt er hier op dit forum dan soms verwezen naar prijzen van echte Stainers? Stainer was toch een bouwer uit de 17de eeuw? Jouw Stainer is dus zeker een in-Stainer-stijl gemaakte viool en dat kun je een Stainer-kopie noemen. Maar die 5000 euro voor een Stainer-kopie, vermoedelijk een atelierviool dus, lijkt me inderdaad wel veel. Tobias maakt soms rare opmerkingen, maar hier heeft hij wel een beetje een punt; hij had het wat subtieler kunnen formuleren..
 
Dat vergat ik nog te zeggen, ik was in verwarring Fedral Molenstraat Den Haag was de vioolbouwer waar ik mijn huurviool had geleend en Willem Bouman & Zn in de Herenstraat waar ik deze viool heb gekocht. Waarschijnlijk ben ik dus gewoon in het ooitje genomen, helaas.
 
Ingrid Voorhoeve zei:
Dat vergat ik nog te zeggen, ik was in verwarring Fedral Molenstraat Den Haag was de vioolbouwer waar ik mijn huurviool had geleend en Willem Bouman & Zn in de Herenstraat waar ik deze viool heb gekocht. Waarschijnlijk ben ik dus gewoon in het ooitje genomen, helaas.
Klik om te vergroten...
Het wordt steeds vreemder.

Het is trouwens Vedral.
 
IdB zei:
Ik zou hem in ieder geval niet verkopen zonder er nog 1 keer op te spelen, om te kijken of de liefde echt over is....
Klik om te vergroten...
Nou dat gaat helaas niet meer lukken na 10 jaar niet spelen. Ik was pas 3 jaar bezig met les (op late leeftijd begonnen) en de kennis is grotendeels weg nu, maar speel nu wel al 3 jaar basgitaar, totaal iets anders dus ;-) Maar de sound van de viool raakt me nog steeds als iemand erop speelt.
 
Ingrid Voorhoeve zei:
Nou dat gaat helaas niet meer lukken na 10 jaar niet spelen. Ik was pas 3 jaar bezig met les (op late leeftijd begonnen) en de kennis is grotendeels weg nu, maar speel nu wel al 3 jaar basgitaar, totaal iets anders dus ;-) Maar de sound van de viool raakt me nog steeds als iemand erop speelt.
Klik om te vergroten...
Je pakt ieder ochtend je viool. en dan ga altijd is kort jakje ziek spelen. Net zo lang dat je het goed kan, en dan krijg je er plezier in.
 
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven