Tobias †
|♫♫|♫
Een Russisch topviolist die regelmatig optrad voor volle zalen besloot om ook eens als straatmuzikant te gaan optreden, hij trok een oude jas aan zette een verschoten petje op het hoofd en hij begon bij het station zijn kunsten te vertonen.
Hij speelde werkelijk de sterren van de hemel maar geen mens luisterde naar hem, iedereen liep onverschillig door en er kwam bijna geen roebel in zijn openstaande vioolkist.
Hij dacht aan het applaus wat hem in de concertzalen ten deel viel, en ook aan de werkelijk royale gage die hij na zo'n optreden mocht opstrijken en een droevig gevoel steeg in hem op, wat is kunst dacht hij en hij kreeg bijna de behoefte om zijn Viool voorgoed aan de wilgen te hangen, maar dat deed hij niet want thuis had hij een vrouw en vier lieve kinderen.
Diezelfde avond had hij weer een optreden en hij keek naar de welgevulde zelfvoldane gezichten op de eerste rij, en hij hoorden na zijn spel het daverende applaus, maar hij boog die avond niet.