Stradivarius aan diggelen: kosten reparatie €82.000,=

Oh hemeltje lief, 't zal je toch gebeuren! Zonde dat er zo'n eens levend stukje vioolhistorie aan diggelen is. Ik vind het knap dat er van zo'n stapeltje houtjes en splintertjes nog weer een viool te maken valt. Hadden de hippies dan toch gelijk, als ze reclameerden dat wedergeboorte bestaat. :P

hartelijke groet,

Annemieke
 
SoundBoard zei:
David Garret had het ongeluk te struikelen en kwam op zijn vioolkist terecht. Daarin zat een Stradivarius "San Lorenzo" gebouwd in 1718. Moet behoorlijk beschadigd zijn geweest, want de geraamde reparatiekosten bedragen een dikke €80.000,=

Kan wel gerepareerd worden, maar ja 't zal nooit meer de oude zijn. Tegen zulke ongevallen kun je je niet verzekeren. Wel een mooi klusje voor de restaurateur :).

Bron: http://www.nieuwnieuws.nl/archives/raar/2008/02/violist_sloopt_stradivarius.html


Frits
Ik denk ook dat hij eens moet denken aan een betere vioolkist.
 
Inderdaad, bijvoorbeeld zo eentje waar een olifant bovenop kan staan zonder dat er een scheurtje ontstaat. Was dat niet van Samsonite? Maar die reclame moest later van de buis gehaald worden, omdat het nogal bezijden de waarheid was. Maar als David zo'n gevalletje had van geperst karton, ja dan kan dat niet veel hebben.

Trouwens je zult als solist die lange trap van het Concertgebouw aflopen met je kostbare viool in de hand en struikelen!! Het schijnt een heel onlogische trap te zijn: de daling is veel langzamer dan je zou vermoeden en daardoor raak je al gauw uit balans, tenminste als je niet heel goed oppast. [voor de vaklui onder ons: de ratio optrede en aantrede klopt niet.] Heb het van horen zeggen.

Frits
 
Ik ken die trappen goed, ben er heel wat keren op en af geweest en inderdaad, ze lopen niet fijn. Ik heb me altijd zorgen gemaakt dat iemand er af zou vallen. Vooral toen een keer prinses Christina optrad en die trap af moest.....

Oh, ik liep daar veel omdat ik er werkte als student ;) Wel een leuke baan: als er ruimte was, kon ik naar binnen om gratis concerten bij te wonen. :) En gewerkt toen Horowitz speelde, wat een sensatie bij het publiek....

Angie
 
Nou ja, prinses Christina is een beetje in het nadeel wat dat betreft.
Ik kan me voorstellen dat die er helemààl moeite mee zou hebben. Maar volgens mij is het toen wel goed gegaan, want ik heb er nooit wat over gehoord dat ze zou zijn gestruikeld.

Wat aardig dat je die ervaring hebt meegemaakt als werkende. Een aantal keren gratis concerten is mooi meegenomen ;)

Frits
 
Weet iemand hoe het nu met de viool gesteld is? Is er alweer iets nieuws over bekend?
Ik ben sowieso wel benieuwd hoe dat in z'n werk gaat; een viool restaureren. En wat dan moeilijker is; een viool bouwen of er één restaureren? Ik denk het laatste, maargoed ik ben geen vioolbouwer! Misschien weet Bert hierop een antwoord?

Anneviolin
 
Aangezien ik wèl vioolbouwer ben kan ik er wel wat over zeggen, mede gezien mijn ervaring met restaureren.

Bij de bouw van een (alt)viool, cello heb je te maken met een steeds terugkerende reeks van dezelfde handelingen in de bewerking. Het verloop in de diverse stadia ligt bijna geheel van te voren vast. Ik zeg “nagenoeg”, omdat er ook nog wel onvoorziene dingen kunnen gebeuren, waar je dan weer een oplossing voor moet zien te bedenken. Maar als alles volgens plan verloopt, weet je ook hoe je het moet aanpakken, wat de volgende stap is en waarnaar je moet toewerken.

Hoewel je er meestal niet bij stil staat is er toch een wezenlijk verschil tussen repareren en restaureren. Een losgeraakt bovenblad kan worden gerepareerd door het weer vast te lijmen. Evenzo een losgeraakte toets, kielhoutje, gebroken stemsleutel, stemsleutel die niet goed meer past, kam snijden, stapel zetten etc. allemaal: repareren. Bij het onzichtbaar lijmen van een scheur kom je naar mijn mening al een beetje in de buurt van het restauratiewerk, omdat iedere scheur zijn eigen aanpak kent.

Wanneer het gaat om een afgebroken deel van de krul, omdat iemand zijn viool uit de hand laat vallen, vraagt dat om een analyse hoe het precies is gebroken. Daarna komt het bedenken van de beste oplossing en de beoordeling of het zo kan worden uitgevoerd. Een afgebroken deel van de krul komt bij het bouwen van een nieuw instrument niet voor. Wèl het snijden van een krul en die kennis en vaardigheid kan dan weer worden ingezet om de restauratie uit te voeren. Wanneer en nieuw stuk krul er dan is aangelijmd moet er nog het nodige werk verricht worden de juiste lijn voort te zetten en het zo onzichtbaar mogelijk te maken, door de juiste lakkleur en –opbouw te vinden. Die aanpak ligt nooit van te voren vast en dat maakt restaureren zo interessant. Het geeft ook veel voldoening wanneer de eigenaar na de restauratie zegt: “je kunt er niets van zien”.

Een antwoord op de vraag of restaureren moeilijker is dan bouwen, zou in grote lijnen wel waar kunnen zijn, hoewel de moeilijkheidsgraad afhangt van wat er gerestaureerd moet worden. Daarbij komt natuurlijk ook of het een zeer kostbaar instrument betreft of een van geringe(re) waarde.

Frits
 
Pianist zei:
Ik ken die trappen goed, ben er heel wat keren op en af geweest en inderdaad, ze lopen niet fijn. Ik heb me altijd zorgen gemaakt dat iemand er af zou vallen. Vooral toen een keer prinses Christina optrad en die trap af moest.....

Oh, ik liep daar veel omdat ik er werkte als student ;) Wel een leuke baan: als er ruimte was, kon ik naar binnen om gratis concerten bij te wonen. :) En gewerkt toen Horowitz speelde, wat een sensatie bij het publiek....

Angie
Inderdaad, heeeeel vervelende trappen (en ik ben al niet zo'n fan van trappen). Met een studentenorkest daar een paar keer gespeeld, en natuurlijk ga je dan die trappen eens uitproberen. Ik ben beneden gekomen, met knikkende knieen, weliswaar.
 
SoundBoard zei:
SoundBoard zei:
David Garret had het ongeluk te struikelen en kwam op zijn vioolkist terecht. Daarin zat een Stradivarius "San Lorenzo" gebouwd in 1718. Moet behoorlijk beschadigd zijn geweest, want de geraamde reparatiekosten bedragen een dikke €80.000,=

Kan wel gerepareerd worden, maar ja 't zal nooit meer de oude zijn. Tegen zulke ongevallen kun je je niet verzekeren. Wel een mooi klusje voor de restaurateur :).

Bron: http://www.nieuwnieuws.nl/archives/raar/2008/02/violist_sloopt_stradivarius.html


Frits
Die Stradivarius blijkt nu toch weer een Guadagnini uit 1772 te zijn.
Volgens mij weet Garrett zelf niet waar 'ie op speelt. ;)

Frits
Kun je na zo'n ingrijpende herbouw nog wel spreken van een 'Guadagnini uit 1772' of moeten we spreken van een 'Jan Klaassen uit 2008' gesteld dat -ie door J. Klaassen is gerepareerd/gerestaureerd?
 
Als we het hier hebben over antieke kunstwerken zou je je ook kunnen afvragen of onze Nachtwacht van Rembrand (Rijksmuseum) nog wel authentiek is. Vermoedelijk zal meer dan de helft nog wel van zijn hand zijn, maar met al die restauraties in de loop van de jaren zou het misschien ook wel de naam van de voornaamste restaurateur mogen dragen. Ik denk al met al dat het zo’n vaart niet zal lopen en dat de namen van de oorspronkelijke meesters nog wel gehandhaafd zullen blijven, al was het alleen maar uit oogpunt van de waarde die dergelijke namen met zich mee dragen.

Als antwoord op de gestelde vraag zou ik dan geven: neen, het instrument krijgt niet de naam van P. Claassens.

Frits
 
remi zei:
Het blijkt dus om een Guadagnini te gaan. Natuurlijk doodzonde dat een prachtig instrument aan diggelen ligt. Maar de schade blijkt mee te vallen


http://newsimg.bbc.co.uk/media/images/44426000/gif/_44426769_violin_416.gif

1. Body has several cracks running top to bottom and around sides
2. Some cracks near f-holes - so-called because of their shape - which release sound vibrations
3. Two cracks have split the soundpost, the top side of the violin
4. And another the bass bar, inside the hollow interior
5. Damage to neck is less serious as it isn't intrinsic to the sound


Remi
Fotomodel op viool?
 
Vedelaer zei:
remi zei:
Het blijkt dus om een Guadagnini te gaan. Natuurlijk doodzonde dat een prachtig instrument aan diggelen ligt. Maar de schade blijkt mee te vallen


http://newsimg.bbc.co.uk/media/images/44426000/gif/_44426769_violin_416.gif

1. Body has several cracks running top to bottom and around sides
2. Some cracks near f-holes - so-called because of their shape - which release sound vibrations
3. Two cracks have split the soundpost, the top side of the violin
4. And another the bass bar, inside the hollow interior
5. Damage to neck is less serious as it isn't intrinsic to the sound


Remi
Fotomodel op viool?
Wat bedoel je? Ik begrijp hier niets van!

Frits
 
Terug
Naar boven