Het is zo ver: hier mijn bevindingen van een strijkstok behaard met Zarelon™.
Ik wilde een stok zélf beharen met Zarelon™ maar toen ik het spul in mijn bezit had en er eens aan voelde dacht ik, dat is heel wat anders dan paardenhaar: super glad! Ik laat het uitvoeren door de strijkstokkenmaker. Daarna moest ik een keuze maken: gaat de Zarelon™ op een heel goede handgemaakte stok of neem ik een ½-stokje wat ook als onderdeel van het experiment kan dienen? Stel dat het me niet bevalt dan heb ik een heel goede stok met matige beharing. Ik heb daarom besloten een ½-stokje te laten beharen met Zarelon™ door de strijkstokkenmaker uit Arnhem waar ik altijd kom.
Bleek dat hij ook de cellostok van Marcelita had behaard met dat nylon! Dus ik bofte want hij had al wat ervaring opgedaan. Het was wat lastiger dan de reguliere paardenhaar. Ik heb er bij gekeken en gezien waar de knelpunten zitten.
Nadat ik diverse verslagen hier op SF had gelezen van hen die al een stok hebben met de nylon, werd mij gaandeweg steeds duidelijker dat het probleem zat in de hechting van de hars. Sommigen zochten hun toevlucht tot het gebruik van ‘Pops’, een hars die naar de verhalen te oordelen, wel een soort kleefpasta moest zijn. Ik ken dit type hars niet maar het schijnt wel op de nylon te komen, echter gaat het er ook weer snel af en komt dan weer op je instrument terecht.
Dan lees ik diverse experimenten om de nylon op te ruwen. Volgens Zaret zélf moet je de haren voor het harsen opruwen met schuurpapier korrel 150 (zie #48) en dat leek mij veel te grof, dat ‘doet’ niets anders met de haar dan hem dunner maken (zie #45). Een bassist gebruikte de fijnst verkrijgbare korrel, korrel onbekend (zie #51) en dat lijkt mij veel beter.
Echter, hoe langer ik er over nadacht des te meer ik op de gedachte kwam dat het opruwen niet goed gaat. Dat zou anders moeten. Even een schetsje er bij, dat maakt het misschien wat duidelijker:
Wanneer dat opruwen plaats vindt in de lengterichting (linker afbeelding) gebeurt er eigenlijk niet zoveel: je brengt wat groeven aan op een zeer klein oppervlak. Doe je dat echter overdwars (rechter afbeelding), dan komt de structuur veel beter overeen met die van een paardenhaar en zullen de harsdeeltjes veel beter hechten, zo was mijn idee. Bovendien bereik je door de schuifbeweging ook veel meer van de eronder liggende haren: je rolt de haren een beetje opzij. Ik heb dit idee in de praktijk gebracht door schuurpapier met korrel 1200 op een rond stuk hout te spannen en vervolgens stapsgewijs de haren (Zarelon™) over het schuurpapier te bewegen:
Dat heb ik niet eens zo intensief gedaan omdat je moet oppassen dat je de haar niet verzwakt door er te veel af te halen. Zo’n nylonhaar is slechts 270 µm (0,27 mm) dik. Je kunt heel goed aan het haarlint zien waar je geweest bent. Trouwens dat zie je ook op het schuurpapier heel goed! (Zie foto).
Daarna proberen te harsen. Ik heb de hars gebruikt die ik altijd gebruik, namelijk de Gustav Bernardel omdat ik daar zeer tevreden over ben. Dus waarom een nieuwe variabele introduceren als dat niet hoeft? Deze hars is niet extreem hard noch zacht, gewoon een heel fijne hars.
Het harsen verliep zonder problemen: binnen vijf minuten had ik de gehele strijkstok geharst. Aan het harsblokje merkte ik dat er weerstand was en dus neem je hars af. Het blokje laat dat ook zien: doffe plek!
Daarna spelen.
Mijn eerste indruk: het speelt fantastisch! De snaren pakken direct. Geen stofwolken! De hars blijft heel lang zitten. Ik heb zo´n 20 minuten gespeeld en kreeg nog een prima respons. Ik kon geen verschil in klank ontdekken ten opzichte van mijn paardenhaarstok. Dat versterkt mijn gedachte dat de hars een zeer bepalende factor is in de klankvorming.
Naar mijn mening heeft het alles te maken met het type hars en de hechting daarvan op de Zarelon™. Als je dat voor elkaar hebt gekregen met de methode zoals ik die hierboven heb bedacht en beschreven, lijkt het me een goed alternatief voor paardenhaar.
Mij rest nu nog de gedachte of je niet 200m vissensnoer kunt kopen bij de hengelsportspecialist en dat gebruiken voor de beharing van je strijkstok. Kun je Peter Zaret omzeilen.
. Heeft natuurlijk wel zijn opvoedkundige/didactische waarde (zoals bij kindjes die aan de hete kachel zitten...auw).
