Ja, zo rond 1900 gecomponeerd. Hier de data van de componisten van de 1e-5e positie.
Jean Baptiste Accolay (1833-1900)
Richard Hofmann (1844-1918) 1908
Leo Portnoff (1875-1940)
Oskar Rieding (1840-1918)
Friedrich Seitz (1848-1918)
Hans Sitt (1850-1922)
Sorry dat ik soms misschien in herhaling val van dingen die ik al eerder heb opgeschreven. Net als bij de vioolconcerten hebben sommige stukken een grote speeltraditie en zijn andere stukken volledig onbekend, ook bij beroepsviolisten. Van sommige stukken zijn zelfs nooit opnames gemaakt.
De vioolconcerten van Tsjaikovsky, Beethoven, Brahms, 3e saint-Saens, 5e Mozart, etc, het ijzeren repertoire zijn overbekend en worden veel gespeeld in concertzalen en er zijn veel opnames van gemaakt.
De andere opusnummers van Rieding dan op.35 zijn echt niet minder, maar onbekend maakt onbemind. We zijn nu bezig met opnames van het 2e Concertino van Accolay t/m de 7e positie, waarvan geen enkele opname op Youtube staat. Om dezelfde reden is het vreemd dat je soms nog wel eens een opname tegen komt van het 1e en soms 2e vioolconcert van Paganini, terwijl je het 4e vioolconcert met een mooi langzaam deel nooit zal horen in de concertzaal. Als je van Paganini houdt is het 4e vioolconcert echt niet muzikaal minder dan het 1e of 2e vioolconcert. Van m'n oma kreeg ik een cd met het 1e en 4e vioolconcert van Arthur Grumiaux. Grumiaux was kennelijk een gekke Henkie om zo'n onverkoopbaar obscuur vioolconcert op cd te zetten en botste met het kuddediergedrag wat violisten kennelijk zijn.
Hetzelfde geldt ook voor sommige Concertino's zoals Rieding op.35, Kuchler, 15, Accolay1 (staat hier ook bij en daar was een opname van, dus deze versie niet door ons gespeeld), Seitz. Itzhak Perlmann heeft deze stukken met orkest opgenomen. Geen enkele viooldocent komt op het idee om nou eens een onbekend Concertino op de lessenaar te zetten voor een leerling, terwijl de bladmuziek makkelijk te krijgen is bij IMSLP of te bestellen als bladmuziek. Geen enkele viooldocent komt op het idee om nou eens alle concertino's met piano op te gaan nemen. Dus doe ik dat dan maar.
Ik weet niet meer precies hoe het ging, maar (online) viooldocent Zlata Brouwer heeft een stuk gepubliceerd van 5 van mij favoriete concertino's in de 1e positie
https://violinlounge.com/article/5-...ertinos-in-the-1st-position-free-sheet-music/ Een andere (online) viooldocent Julia Termeer
https://www.youtube.com/channel/UCeuzuTtrysr153y-ovNkWwg schreef mij dat ze haar leerlingen nu een Concertino kon laten uitkiezen, die afweek van de bekende concertino's. Voor viooldocenten is het ook best wel eens een leuke afwisseling om eens iets anders te spelen, net als een beroepsviolist die ook liever een onbekende symfonie speelt dan alweer de 5e symphonie van Beethoven.
De lengte van deze stukken, soms rond een half uur, is misschien soms een argument om het niet een vioolleerling te laten spelen, hoewel ze kunnen wennen aan de lengte van een vioolconcert als ze dat ooit eens zouden gaan spelen. Ons tempo is vaak te laag, maar veel sneller kunnen we technisch niet en dan wordt het nog valser, ongelijker en slechter gestreken.
Onze missie is meer de volledigheid laten zien wat er is aan repertoire door het dan zelf maar te gaan spelen. Grote en onbekende vioolconcerten gaan spelen met piano is voor een amateur een beetje hoog gegrepen, maar als er helemaal geen opname op cd van is, gaan we dat misschien ook doen in de toekomst als alle Concertino's af zijn.
Om even inhoudelijk te reageren. Het zijn vaak best wel aardige stukken die muzikaal niet minder zijn dan de bekende veel gespeelde concertino's. Soms ontdek je stukken zoals Concertino op.13 van John Hullah Brown (op IMSLP) waar je weg van bent en die ik persoonlijk mooier vind dan Rieding op.35. Naast halve etudes zijn veel onbekende concertino's vaak Duits met een langzaam 2e deel en met romantische thema's goed te begrijpen voor kinderen of mensen op YT die nog niet zo veel klassiek kennen. Wel horen ze vaak al dat de uitvoerenden niet echt professioneel zijn.
Waar ik soms wel een beetje moe van wordt is de domme en ongezouten kritiek op ons spel, maar dat is iets dat geen argument wordt het project niet af te gaan maken. Je moet er ook niet op rekenen dat die criticasters hun betere? versie op Youtube gaan zetten. Ik ben een amateur zonder enig talent (over m'n pianopartner mag ik niet klagen want die heeft wel talent) en ik ben bijna altijd 2e viool achteraan in amateurorkesten, dus moet je niks bijzonders verwachten. Voor mij is het gewoon een goede training en motivatie om te blijven werken aan m'n vioolvaardigheden, zodat ik moeilijkere 2e vioolpartijen makkelijker kan spelen. Bij dat commentaar reageren kinderen van 10 of 12 die soms al veel beter zijn met : het zijn beginners of ze spelen bewust als beginners. Ik speel al 47 jaar viool en inderdaad het klinkt nog steeds matig. Zie mij als een soort breedtesporter die bijvoorbeeld regelmatig gaat hardlopen om als 50-iger iets aan z'n buikje te gaan doen en daar een filmpje van op Youtube zet. Vroeger keek je dan nog in je jonge jaren naar de tijd die je nodig had voor je hardlooprondje, maar nu kijk je meer na afloop naar de weegschaal of je bent afgevallen, hoewel je iig wel beweegt. Veel kinderen van 10-12 zullen dan zeggen : ik kan al harder rennen dan die opa. Een vergelijking maken met iemand die een medaille heeft gehaald bij de 1500 meter hardlopen op het NK (lees Oskar Backconcours finalist) of een finalist van de Olympische spelen (lees finalist van het Elisabethconcours) is dan ook onzinnig. Om de parallel te maken met repertoirekeuzes, heb ik dan wel een (slechte) tijd gelopen op de 2 mijl, terwijl die nationale of Olympische finalisten geen tijd hebben staan op deze incourante afstanden, omdat ze altijd met de ijzeren repertoire hardloopafstanden bezig waren met hun grote talent als kudde- en gewoontedieren, maar daardoor nooit een wereldrecord hebben gelopen (lees wereldopnamepremiere hebben gemaakt).
