Tonic van Ray Chen

[Satch]

Ik weet niet of Ray Chen hier erg gekend is maar hij is een af en toe wat arrogante violist die o.a. de Yehudi Menuhin competitie won en ondertussen als solist al in heel wat symphonische orkesten speelde. Verder heeft hij een youtube en discord kanaal en verschijnt hij regelmatig mee in de fimpjes van 2setviolin. Recent heeft hij echter een app uitgebracht bedoeld om een digitale gemeenschap op te bouwen rond het bespelen van instrumenten (met nadruk op viool) waarbij hij hoopt om mensen te motiveren om door te zetten met het spelen van een instrument. Het concept is op zich best wel interessant, als je een account aanmaakt wordt je aangemoedigd om tijdens je oefensessies de app in te schakelen zodat andere mensen kunnen meeluisteren, je krijgt dan een avatar te zien en niet de echte persoon en mensen kunnen vervolgens tips geven of een conversatie starten over je oefenmethodes of andere interessante zaken. hiermee hoopt Ray voor een deel een open discussie te krijgen, mensen de mogelijkheid te geven om anoniem voor anderen te spelen en tips te ontvangen van mensen over de hele wereld. Verder kan je de app zo instellen dat hij je een herinnering stuurt om te oefenen en zijn er verschillende discussiegroepen te vinden.
De app is geheel gratis en wordt door Ray zelf gefinancierd. Op zich vind ik het best een mooi initiatief maar ik ben benieuwd of deze voldoende mensen zal aantrekken om aan het doel te voldoen.
Hierbij het presentatiefilmpje van Ray voor de app:
Het is een livestream dus best even ver genoeg voortspoelen zodat je geen half uur naar het infoscherm moet kijken .
https://www.youtube.com/live/AmLm3i3nrho?feature=share

 

[Marcelita]

De naam Ray Chen komt mij wel bekend voor, inderdaad als (destijds, hij is immers al wat gesettled) rijzende ster aan het violenfirmament.
Het is wel een aardig project dat hij heeft gelanceerd om een digitale gemeenschap van spelers van een muziekinstrument om elkaar te stimuleren en motiveren.
Zoiets gaat inderdaad natuurlijk alleen werken als er genoeg mensen zijn die durven voor te spelen voor anderen om adviezen van hen te krijgen en er moeten ook genoeg mensen zijn die de tijd willen nemen te luisteren en van advies te dienen. In de huidige wereld, waarin iedereen haast lijkt te hebben om van het ene naar het volgende te rennen en na een dag met veel muziekbeoefening misschien niet zitten te wachten om te luisteren naar een oefensessie van een wildvreemde.

En trouwens: als het werkt, krijg je dus allemaal adviezen over je spel. Wát nou als je eigen docent bij wie je lessen krijgt, andere adviezen geeft? Dan kun je daarover met je docent in discussie. Eigenlijk benut ik liever mijn tijd om te spelen en gecorrigeerd worden door mijn docent die ook ziet of mijn houding nog klopt en dergelijke. En op een zeker moment ben ik toe aan een andere docent die weer eens fris naar celliste Marcelita kijkt en dan gaat sturen op verbetering.

Wat Ray Chen voor faciliteiten wil bieden, komt mij eigenlijk best idealistisch over. Ik hoop dat het voor veel mensen gaat werken, dus dat ze plezier in het leren viool/ander instrument blijven houden met behulp van de onbekenden met aandacht voor hen.
Het blijft natuurlijk het allermooist als de drive om verder te komen en de discipline om daaraan te werken, helemaal uit jezelf komen. En uiteindelijk zou het zo mooi zijn als de beloning voor het oefenen ligt in wat je bijvoorbeeld in een ensemble kunt bijdragen, of als je zelf een prachtige solo kunt spelen waar je vooral ook zelf van kunt genieten.

 

[Satch]

De naam Ray Chen komt mij wel bekend voor, inderdaad als (destijds, hij is immers al wat gesettled) rijzende ster aan het violenfirmament.
Het is wel een aardig project dat hij heeft gelanceerd om een digitale gemeenschap van spelers van een muziekinstrument om elkaar te stimuleren en motiveren.
Zoiets gaat inderdaad natuurlijk alleen werken als er genoeg mensen zijn die durven voor te spelen voor anderen om adviezen van hen te krijgen en er moeten ook genoeg mensen zijn die de tijd willen nemen te luisteren en van advies te dienen. In de huidige wereld, waarin iedereen haast lijkt te hebben om van het ene naar het volgende te rennen en na een dag met veel muziekbeoefening misschien niet zitten te wachten om te luisteren naar een oefensessie van een wildvreemde.

En trouwens: als het werkt, krijg je dus allemaal adviezen over je spel. Wát nou als je eigen docent bij wie je lessen krijgt, andere adviezen geeft? Dan kun je daarover met je docent in discussie. Eigenlijk benut ik liever mijn tijd om te spelen en gecorrigeerd worden door mijn docent die ook ziet of mijn houding nog klopt en dergelijke. En op een zeker moment ben ik toe aan een andere docent die weer eens fris naar celliste Marcelita kijkt en dan gaat sturen op verbetering.

Wat Ray Chen voor faciliteiten wil bieden, komt mij eigenlijk best idealistisch over. Ik hoop dat het voor veel mensen gaat werken, dus dat ze plezier in het leren viool/ander instrument blijven houden met behulp van de onbekenden met aandacht voor hen.
Het blijft natuurlijk het allermooist als de drive om verder te komen en de discipline om daaraan te werken, helemaal uit jezelf komen. En uiteindelijk zou het zo mooi zijn als de beloning voor het oefenen ligt in wat je bijvoorbeeld in een ensemble kunt bijdragen, of als je zelf een prachtige solo kunt spelen waar je vooral ook zelf van kunt genieten.

Ik maakte me dezelfde bedenkingen, Waar ik zelf nog het meest meerwaarde zie, is feedback te krijgen op je oefenmethode, dat is iets dat je docent niet gemakkelijk zal zien en is iets waar mensen op deze manier input over kunnen geven. Ik heb zelf ondertussen enkele sessies beluisterd en ook enkele keren een oefensessie geopend op de app maar er zijn toch redelijk veel problemen met het huidige opzet. Zo is uiteraard de geluidskwaliteit deze van de microfoon van je GSM en dat geeft zeker niet altijd een kwalitatief geluid, verder is het blijkbaar soms best veel data die de app te verwerken krijgt waardoor hij er soms de brui aan geeft of je volledig vast komt te zitten. Als laatste merk je dat mensen nogal terughoudend zijn, er ontstaat zelden of nooit een open discussie, de communicatie beperkt zich eerder tot mensen die complimentjes geven aan de meer gevorderde deelnemers en de beginners laat men eerder links liggen terwijl die er in principe het meest uit kunnen leren. Eigenlijk komt het hele opzet ook net wat te laat want ik kan me voorstellen dat in situatie zoals we tijdens corona hadden dit soort initiatieven een vliegende start had kunnen geven.
Momenteel heb je wel af en toe enkele professionele of bekende namen die eens langskomen en her en der wat feedback geven aan spelers wat op zich wel leuk is. Er zijn ook steeds enkele 10tallen mensen online dus voorlopig is er nog publiek voor te vinden.