NoName#2 zei:
.
En wie zegt dat zo'n instrument drie keer zoveel waard is? Ken je iemand die dat bedrag er voor wil betalen? Heb je hem al verkocht? Pas dàn is hij drie keer zoveel waard... Bovendien: heb jij dan niet het gevoel dat je Jan Lorenz hebt opgelicht?
Ach, wat kan een mens verkeerd begrepen worden! Ik zeg helemaal niet dat je iemand oplicht, het is gewoon een "speldenprikje", jij hebt gewoon een viool gekocht voor een bepaalde vraagprijs, volstrekt legitiem, en die blijkt dan bij een taxatie (let wel: een taxatie, geen verkoop! Je moet dus iemand vinden die die taxatieprijs ook betaalt) driemaal zoveel waard te zijn. Ik probeer je slechts een licht schuldgevoel aan te praten, een schuldgevoel dat ik ook had toen ik die witte viool uit China had laten komen: prachtig gemaakt, mooi van afwerking en dat voor maar
€ 80,- ! Dan zie ik toch dat kleine atelier voor me waar mensen voor € 10 per dag zitten te werken. En misschien hebben ze wel allerhande high tec apperatuur tot hun beschikking, maar het idee, hè? En dan zie ik ook die Jan Lorenz daar zo zitten, schort voor, potloodje achter het oor, klein atelier, de geur van hout, beetje roestig gereedschap in rekjes, de lak pruttelend op een petroleumstelletje van zijn oma, klein Skodaatje op de stoep in dat vervallen straatje van Praag, nou ja, snap je?
Waar ik me gewoon over verbaas is het feit dat het bij violen zo vaak over de geldelijke waarde gaat, terwijl voor mij de viool een bepaalde emotionele waarde heeft, een met de hand gemaakt instrument dat met zorg in elkaar gezet is en met zorg is gelakt. Dat heeft voor mij niks met geld te maken. Ik heb ook geen idee wat mijn eigen oude viool nu waard is, anoniem, Engels, rond 1820, en ik hoef het ook niet te weten, ik spéél er op en ik geniet er van. En dan heb ik niet het gevoel van "wat speelt het lekker op € 4000,-" de taxatiewaarde van een paar jaar geleden. Want een taxatiewaarde is alleen van belang voor de verzekering, niet voor de muziek.
). Als het er van gaat komen zal ik jullie zeker informeren.
