Nou experiment inmiddels uitgevoerd en weer terug bij de kwinten...
Eerst maar even over de stemming die ik gekozen had: Bes - Es - As - Des
Daarmee heb ik zoveel mogelijk geprobeerd de totale kracht die door de snaren wordt uitgeoefend op de viool te handhaven. D- en A-snaar slechts een halve toon verstemd. De G- en E-snaar elk anderhalf, de eerste hoger de laatste lager. Het totaal van krachten zou daarmee zo min mogelijk verstoord worden, echter wel de balans (de G snaar drukt veel harder op de kam, de E snaar minder).
Ervaringen (ik ben geen goede violist, dus voor wat het waard is...):
De viool leek veel doder te klinken. Misschien was het suggestie, maar ben inmiddels weer terug bij de kwintenstemming en het gevoel van doodsheid is weer weg. Hieruit concludeer ik voorlopig maar dat het verhaal over harmonischen en open snaren die meetrillen zeker een factor is.
Daarnaast is het een crime om in kwarten te stemmen bij 1 gestemde snaar. Voor mijn oren was er een veel groter gebied waarin de snaren goed gestemd leken. Dat is wel verklaarbaar denk ik omdat een reine kwint goed herkenbaar is en dit voor een kwart duidelijk minder is. (voor degenen die ooit wat aan solfege hebben gedaan: ik heb binnen een uur nog nooit zo vaak het wilhelmus aangevangen
)
Dan ook nog een voordeeltje. Zoals gezegd ben ik geen goede violist, meer categorie overjarige maar enthousiaste beginner. En het viel mij een stuk gemakkelijker om m'n pink van m'n rechterhand nagenoeg niet te hoeven gebruiken.
Dit is het wel zo ongeveer. Na een uurtje experimenteren had ik er wel genoeg van en wilde graag weer terug naar de originele stemming.
Arjo
Eerst maar even over de stemming die ik gekozen had: Bes - Es - As - Des
Daarmee heb ik zoveel mogelijk geprobeerd de totale kracht die door de snaren wordt uitgeoefend op de viool te handhaven. D- en A-snaar slechts een halve toon verstemd. De G- en E-snaar elk anderhalf, de eerste hoger de laatste lager. Het totaal van krachten zou daarmee zo min mogelijk verstoord worden, echter wel de balans (de G snaar drukt veel harder op de kam, de E snaar minder).
Ervaringen (ik ben geen goede violist, dus voor wat het waard is...):
De viool leek veel doder te klinken. Misschien was het suggestie, maar ben inmiddels weer terug bij de kwintenstemming en het gevoel van doodsheid is weer weg. Hieruit concludeer ik voorlopig maar dat het verhaal over harmonischen en open snaren die meetrillen zeker een factor is.
Daarnaast is het een crime om in kwarten te stemmen bij 1 gestemde snaar. Voor mijn oren was er een veel groter gebied waarin de snaren goed gestemd leken. Dat is wel verklaarbaar denk ik omdat een reine kwint goed herkenbaar is en dit voor een kwart duidelijk minder is. (voor degenen die ooit wat aan solfege hebben gedaan: ik heb binnen een uur nog nooit zo vaak het wilhelmus aangevangen
Dan ook nog een voordeeltje. Zoals gezegd ben ik geen goede violist, meer categorie overjarige maar enthousiaste beginner. En het viel mij een stuk gemakkelijker om m'n pink van m'n rechterhand nagenoeg niet te hoeven gebruiken.
Dit is het wel zo ongeveer. Na een uurtje experimenteren had ik er wel genoeg van en wilde graag weer terug naar de originele stemming.
Arjo