Helemaal eens met het advies van de andere posters hier: "NIET STOPPEN" en eerder een andere docent(e) zoeken dan een ander instrument. Ook al is deze juf heel aardig en kan ze zelf erg goed spelen, wil niet zeggen dat ze een goeie docent is. Wellicht heeft juf zelf zoveel talent en het zo makkelijk geleerd dat ze niet weet hoe ze moet omgaan met een leerling die er meer voor moet werken/meer tijd voor nodig heeft, misschien wil ze alleen "goeie leerlingen", potentiele conservatorium studentjes. Dat de leerling met plezier speelt en studeert is veel waardevoller dan snel veel vorderingen maken. Uiteindelijk gaat het toch om het plezier hebben in het spelen, in het muziek maken. Ook al klinkt het voor een ander nog niet zo echt als muziek, dat komt echt wel, bij de een duurt het wat langer als bij een ander, maar dat maakt niet uit, zolang er maar plezier wordt beleefd aan het spelen/oefenen.
Als kind "moest" ik piano, want we hadden er al eentje, en een viool, ja jeemig, die zijn zoooo duur en onmogelijk moeilijk om te leren spelen. Inmiddels vind mams, die toen vond dat ik maar op piano moest i.p.v. op viool dat ik best mooi speel. Zelf ben ik meestal minder tevreden, maar niet zo ontevreden dat ik er dan maar mee stop. Het is veel te leuk!!! En langzaam maar zeker wordt het ook nog steeds beter.
Met piano heb ik ook wel plezier gehad, zo nu en dan, maar vooral vaak "m'n tijd vol zitten spelen" om maar niet van les af te moeten. Ik wilde wél muziek leren maken, maar piano is nooit echt mijn ding geweest. Aan de andere kant heb ik heel veel plezier gehad met m'n blokfluitje, toen ik daar niet meer echt les in had, vooral in de tijd dat ik met een buurkind duetjes aan het oefenen was. En nu met viool heb ik helemaal de tijd van m'n leven. Met zelfstudie begonnen, dus niet echt vergelijkbaar, maar na een jaar of anderhalf had ik het idee dat ik er een beetje "grip" op begon te krijgen, het waar de noten te vinden waren (nooit stickertjes gebruikt, maar wel "denkbeeldige" stickertjes). Terugdenkend weet ik dat het toen nog steeds behoorlijk vals was, maar inmiddels zit ik over het algemeen behoorlijk in de buurt. Ik speel voornamelijk volksmuziek (overwegend Iers) en heb geen haast met het leren beheersen van andere posities dan 1e, maar af en toe werk ik er wat aan (dat wil zeggen, probeer ik wat aan te rommelen wat hoger op de toets - ben geen erg serieuze student), en langzaamaan denk ik nu (in tegenstelling tot een jaar of wat terug) dat ik dat misschien ook ooit nog wel leer (nu even geen idee waarvoor, maar dat komt vanzelf wel). Ik heb gemerkt dat niet alleen mijn vingers leren, maar ook mijn oren, en dat gaat nog steeds door, ook nu nog na bijna 6 jaar.
Excuseer de woordenvloed, maar heel simpel gezegd, als uw dochter graag viool wil spelen en ze doet dat met plezier, waarom dan zeggen te stoppen? Alsof het geen zin heeft om plezier te hebben in de muziek als er geen vooruitzicht is op een beroepscarrière? Als de juf deze houding houd, en het advies "stoppen" herhaalt zou ik inderdaad stoppen met les bij deze juf, en een andere docent zoeken.
Na 4 jaar later speel ik ook echt zuiver, en als het niet zuiver is hoor ik dat...
