Voor diegenen onder u die hiervoor het geduld kunnen opbrengen:
12 Sets of Violin Strings Compared (violinist.com)
12 Sets of Violin Strings Compared (violinist.com)
Vioolsnaren
- Topic starter Hopf
- Startdatum
De commentaren onderaan het artikel spreken ook boekdelen! Bijvoorbeeld het verschil tussen hoe de speler de klank zelf ervaart en hoe de toehoorder dat doet!
Zonder er nou gelijk het falsificationisme van Popper bij te halen, ademt dit verhaal nogal de sfeer van subjectiviteit. Anderzijds vermag ik ook niet een-twee-drie in te zien hoe een beoordeling als deze aan (zelfs minimale) eisen van objectiviteit zou kunnen voldoen. Want:
- Is deze beoordelaar technisch voldoende uitgerust? Er zijn namelijk ook mensen die na drie jaar vioolles hoopvol het tweede vioolconcert van Wieniawski op de lessenaar zetten. Kortom, was het inzetten van meerdere beoordelaars zinvol geweest?
- Ik ga er niet van uit dat de beoordelaar op een Marktplaatsviool speelt. Maar dat onverlet dat de vraag blijft of het gebruikte instrument de klank-technische mogelijkheid biedt verschillen te laten horen? Het inzetten van meerdere violen lijkt overigens weinig zinvol, aangezien snaren van merk A wellicht wel klinken op instrument X, maar niet noodzakelijkerwijze op instrument Y.
- Ook de keuze van het muziekfragment, de eerste acht maten van de chaconne van Bach, roept wat vragen op (nog los van het feit dat, muzikaal gesproken, het begin van maat negen er ook nog bij hoort). Afgezien van de ‘bovenste’ noot van de akkoorden, beperkt de muziek zich in genoemd fragment tot de twee laagste snaren. Bach heeft zich, zoals bijna altijd, ook hier onthouden van een tempoaanduiding. Maar meestal is -traditioneel- sprake van een soort allegro MODERATO. Het is dus de vraag hoe de snaren zich verhouden als er met een noodgang over VIER snaren wordt gespeeld. Bijvoorbeeld in de caprice nr. 5 van Paganini
En waarom niet ook nog enkele stilistisch verschillende fragmenten van andere werken. Van Corelli tot dodecafonie. Plus werken die onontkoombaar een wat gewelddadiger aanpak vragen dan de sonate KV 6 voor piano en viool van Mozart. Te denken is aan het eerste vioolconcert van Shostakovich.
- Een volgend punt, maar daar richtte het onderzoek zich niet op, betreft de vraag of de klank van de beoordeelde snaren, uitgaande van een normale gebruiksduur, min of meer constant blijft.
De beoordelaar heeft zelf de geluid- en beeldopname van deze test verzorgd. Tja. Laat ik me dan maar wagen aan de opvatting dat het geluid van YouTube ronduit abominabel is. Of je er nou (fatsoenlijke) luidsprekers aan waagt of niet. Subtiele klankverschillen en/of nuances sneven dan ook al gelijk. Ik ben een volstrekte leek aangaande iets als beeldopname. Maar mede gelet op mijn leeftijd heb ik vanuit het mono-tijdperk de nodige opnametechnieken voorbij zien komen. Beginnend met de dubbele microfoon van DECCA in verband met stereo, via de 72 microfoons bij orgelopnamen in de Saint-Sulpice tot nu. Geluidsopnamen maken is, naast een kunst, in hoge mate een ambacht. En het vergt jaren om dat onder de knie te krijgen. Om, helaas in het verleden, te eindigen als opnameleider bij DGG/Philips/DECCA of EMI/HMV die niets ontging, want hij (M/V/overige) hoorde alles, geholpen door die, op bestelling gemaakte, peperdure microfoons van Neumann . En ook volstrekt niets gedoogde, beroemde dirigent, zanger(es) of solist ten spijt. Of desnoods zijn eigen buizen apparatuur bouwde, ontevreden met de geleverde ‘professionele’ kwaliteit. Maar samenvattend, zelf doen kan dus kennelijk ook. Maar of je daar nou een beoordeling op kunt baseren .....................................
- Is deze beoordelaar technisch voldoende uitgerust? Er zijn namelijk ook mensen die na drie jaar vioolles hoopvol het tweede vioolconcert van Wieniawski op de lessenaar zetten. Kortom, was het inzetten van meerdere beoordelaars zinvol geweest?
- Ik ga er niet van uit dat de beoordelaar op een Marktplaatsviool speelt. Maar dat onverlet dat de vraag blijft of het gebruikte instrument de klank-technische mogelijkheid biedt verschillen te laten horen? Het inzetten van meerdere violen lijkt overigens weinig zinvol, aangezien snaren van merk A wellicht wel klinken op instrument X, maar niet noodzakelijkerwijze op instrument Y.
- Ook de keuze van het muziekfragment, de eerste acht maten van de chaconne van Bach, roept wat vragen op (nog los van het feit dat, muzikaal gesproken, het begin van maat negen er ook nog bij hoort). Afgezien van de ‘bovenste’ noot van de akkoorden, beperkt de muziek zich in genoemd fragment tot de twee laagste snaren. Bach heeft zich, zoals bijna altijd, ook hier onthouden van een tempoaanduiding. Maar meestal is -traditioneel- sprake van een soort allegro MODERATO. Het is dus de vraag hoe de snaren zich verhouden als er met een noodgang over VIER snaren wordt gespeeld. Bijvoorbeeld in de caprice nr. 5 van Paganini
En waarom niet ook nog enkele stilistisch verschillende fragmenten van andere werken. Van Corelli tot dodecafonie. Plus werken die onontkoombaar een wat gewelddadiger aanpak vragen dan de sonate KV 6 voor piano en viool van Mozart. Te denken is aan het eerste vioolconcert van Shostakovich.- Een volgend punt, maar daar richtte het onderzoek zich niet op, betreft de vraag of de klank van de beoordeelde snaren, uitgaande van een normale gebruiksduur, min of meer constant blijft.
De beoordelaar heeft zelf de geluid- en beeldopname van deze test verzorgd. Tja. Laat ik me dan maar wagen aan de opvatting dat het geluid van YouTube ronduit abominabel is. Of je er nou (fatsoenlijke) luidsprekers aan waagt of niet. Subtiele klankverschillen en/of nuances sneven dan ook al gelijk. Ik ben een volstrekte leek aangaande iets als beeldopname. Maar mede gelet op mijn leeftijd heb ik vanuit het mono-tijdperk de nodige opnametechnieken voorbij zien komen. Beginnend met de dubbele microfoon van DECCA in verband met stereo, via de 72 microfoons bij orgelopnamen in de Saint-Sulpice tot nu. Geluidsopnamen maken is, naast een kunst, in hoge mate een ambacht. En het vergt jaren om dat onder de knie te krijgen. Om, helaas in het verleden, te eindigen als opnameleider bij DGG/Philips/DECCA of EMI/HMV die niets ontging, want hij (M/V/overige) hoorde alles, geholpen door die, op bestelling gemaakte, peperdure microfoons van Neumann . En ook volstrekt niets gedoogde, beroemde dirigent, zanger(es) of solist ten spijt. Of desnoods zijn eigen buizen apparatuur bouwde, ontevreden met de geleverde ‘professionele’ kwaliteit. Maar samenvattend, zelf doen kan dus kennelijk ook. Maar of je daar nou een beoordeling op kunt baseren .....................................
Laatst bewerkt:
BertBoonVioolbouw
|♫♫|♫♫|♫♫|
- Deze speler heeft de snaren van Savarez-Corelli buiten beschouwing gelaten, waardoor zo'n test al heel veel aan kracht verliest.
- Het ene merk en type snaren voldoet op het ene instrument beter, het andere merk/type beter op het andere: daarmee zegt zo'n test ook al weinig.
- Voor mij redenen om niet eens te gaan luisteren/kijken!
RolandS
♫
Dank, Hopf, voor die link! Dat forum kende ik nog niet.
Gezien de reacties hierboven lijkt dit echter geen Strijkersforum maar eerder een Zeikersforum. Kom op zeg!
Iemand doet verslag van zijn persoonlijke subjectieve onderzoek ("ademt de sfeer van subjectiviteit"). Dat was nou net z'n bedoeling ("my personal review"). Wat dat betreft heeft Hopf het meteen goed begrepen, en de auteur, zo hij kennis van dat commentaar kan nemen, zal die kwalificatie van subjectiviteit beslist niet als kritiek opvatten. Het gaat alleen maar over snaren voor die ene viool en het spel van de auteur.
Hoe goed moet je kunnen spelen om je eigen snaren voor je eigen viool uit te zoeken? Kan auteur een beetje vioolspelen? Zo te horen, best wel.
Muziekkeuze. Voor mijzelf pak ik dat heel anders aan. Toonladders over minstens 3 octaven voor elke snaar. Allerlei streeksoorten en dynamiek en kleuren. Mij lijkt dat genoeg. Wat dit betreft ben ik het helemaal met Hopf eens: Het gespeelde fragment geeft slechts ruimte voor een heel beperkt onderzoek. Het is nauwelijks voorstelbaar dat auteur uitsluitend snaren zoekt om de Chaconne van Bach te spelen.
Verschil toehoorder vs speler... Dat wordt nu juist door auteur dmv een geluidsopname en de beschrijving van zijn speelervaring voor het voetlicht gebracht. Daarbij, de opnametechniek is goed gekozen als ie laat horen wat je belangrijk vindt. Is dat gelukt? Een goede vraag om aan de auteur te stellen. Ik denk dat de auteur zijn eigen speelervaring wilde uitbreiden met de ervaring van een luisteraar, dus zocht naar een manier om de basis voor zijn eigen oordeel te verbreden. Ik denk niet dat ie probeert ons (slechts luisteraars) materiaal te geven om een oordeel over de snaren te geven.
Er zit niks anders op: uitgaande van kwalitatief goede snaren gewoon je eigen test doen. Zelf ben ik op een combi van D'Addario Helicore en Larsen uitgekomen, voor de cello.
Hartelijke groet.
Gezien de reacties hierboven lijkt dit echter geen Strijkersforum maar eerder een Zeikersforum. Kom op zeg!
Iemand doet verslag van zijn persoonlijke subjectieve onderzoek ("ademt de sfeer van subjectiviteit"). Dat was nou net z'n bedoeling ("my personal review"). Wat dat betreft heeft Hopf het meteen goed begrepen, en de auteur, zo hij kennis van dat commentaar kan nemen, zal die kwalificatie van subjectiviteit beslist niet als kritiek opvatten. Het gaat alleen maar over snaren voor die ene viool en het spel van de auteur.
Hoe goed moet je kunnen spelen om je eigen snaren voor je eigen viool uit te zoeken? Kan auteur een beetje vioolspelen? Zo te horen, best wel.
Muziekkeuze. Voor mijzelf pak ik dat heel anders aan. Toonladders over minstens 3 octaven voor elke snaar. Allerlei streeksoorten en dynamiek en kleuren. Mij lijkt dat genoeg. Wat dit betreft ben ik het helemaal met Hopf eens: Het gespeelde fragment geeft slechts ruimte voor een heel beperkt onderzoek. Het is nauwelijks voorstelbaar dat auteur uitsluitend snaren zoekt om de Chaconne van Bach te spelen.
Verschil toehoorder vs speler... Dat wordt nu juist door auteur dmv een geluidsopname en de beschrijving van zijn speelervaring voor het voetlicht gebracht. Daarbij, de opnametechniek is goed gekozen als ie laat horen wat je belangrijk vindt. Is dat gelukt? Een goede vraag om aan de auteur te stellen. Ik denk dat de auteur zijn eigen speelervaring wilde uitbreiden met de ervaring van een luisteraar, dus zocht naar een manier om de basis voor zijn eigen oordeel te verbreden. Ik denk niet dat ie probeert ons (slechts luisteraars) materiaal te geven om een oordeel over de snaren te geven.
Er zit niks anders op: uitgaande van kwalitatief goede snaren gewoon je eigen test doen. Zelf ben ik op een combi van D'Addario Helicore en Larsen uitgekomen, voor de cello.
Hartelijke groet.
BertBoonVioolbouw
|♫♫|♫♫|♫♫|
Wie violinist.com al langer volgt, moet het zijn opgevallen dat er met grote regelmaat dit soort "Tests" verschijnen en dat er ook vaak "gediscussieerd" wordt over appels die met peren worden vergeleken. Heel vaak worden die discussies ook nog eens gestimuleerd door de "vraag van de week" door Laurie Niles. Dat is voor de een leuk om te volgen, maar voor de ander minder.
Als je dit onderzoek beschouwt als een verslag van de poging de best klinkende snaren te vinden voor specifiek dit instrument, heb ik er geen problemen mee. Een probleem kan echter ontstaan wanneer lezers de bevindingen transplanteren op hun instrument want dat kan wel eens geheel anders uitpakken.
Verder zou het resultaat ook nog wel eens gesponsord kunnen zijn door de firma Thomastik want die snaren worden wel vaak door de auteur als de betere gekwalificeerd.
Laatst bewerkt:
BertBoonVioolbouw
|♫♫|♫♫|♫♫|
In dat geval heeft alleen de zogenaamde onderzoeker er iets aan, dus waarom zou je de resultaten dan met de wereld moeten delen?
Inderdaad: voor een ander heeft het geen waarde.