liuwe
liuwe van der meer
Ik heb mijn bijna tweehonderd jaar oude viool laten taxeren (voor de verzekering) door een expert, ja, en dat ging alleen maar op het uiterlijk, hier hoeft een expert niet voor te reageren!
Er zit veel romantiek in de vioolbouw, het in eenzaamheid vioolmakende genie spreekt nu eenmaal erg tot de verbeelding. Maar ook het atelier van Stradivari kende al een arbeidsverdeling, de oude baas maakte echt lang niet alle onderdelen zelf, dat is uit onderzoek van de laatste jaren wel gebleken. En ook de Amsterdamse bouwers uit het einde van de zeventiende eeuw betrokken bepaalde onderdelen zoals de hals met krul, vermoedelijk van een vaste producent. En als je een houtvoorraad hebt met alleen maar een goede kwaliteit hout, dan is dat bij elkaar zoeken van het goede hout echt niet zo moeilijk. Weet je waarom die oude instrumenten zo geromantiseerd zijn? Simpel: het gaat om geld. Van alle muziekinstrumenten is een strijkinstrument het enige instrument waarbij het altijd draait om de vraag "En, wat is'tie waard?", let daar maar eens op. Als je op zolder een oude blokfluit vindt, zal nooit iemand dat vragen, maar als je een oude viool vindt, is dat de eerste vraag! En daardoor is die hele schimmige wereld ontstaan van taxatie, bedrog en vervalsingen. En dus ook die wereld waarin de prijzen voor in principe bijna geheel op identieke wijze gemaakte instrumenten gigantisch uit elkaar zijn gaan lopen. De taxateurs bedenken voortdurend argumenten om die hoge prijzen te rechtvaardigen, ze worden er zelf bepaald niet minder van.. Lees de artikelen van Fritz Reuter, kostelijke lectuur.
Er zit veel romantiek in de vioolbouw, het in eenzaamheid vioolmakende genie spreekt nu eenmaal erg tot de verbeelding. Maar ook het atelier van Stradivari kende al een arbeidsverdeling, de oude baas maakte echt lang niet alle onderdelen zelf, dat is uit onderzoek van de laatste jaren wel gebleken. En ook de Amsterdamse bouwers uit het einde van de zeventiende eeuw betrokken bepaalde onderdelen zoals de hals met krul, vermoedelijk van een vaste producent. En als je een houtvoorraad hebt met alleen maar een goede kwaliteit hout, dan is dat bij elkaar zoeken van het goede hout echt niet zo moeilijk. Weet je waarom die oude instrumenten zo geromantiseerd zijn? Simpel: het gaat om geld. Van alle muziekinstrumenten is een strijkinstrument het enige instrument waarbij het altijd draait om de vraag "En, wat is'tie waard?", let daar maar eens op. Als je op zolder een oude blokfluit vindt, zal nooit iemand dat vragen, maar als je een oude viool vindt, is dat de eerste vraag! En daardoor is die hele schimmige wereld ontstaan van taxatie, bedrog en vervalsingen. En dus ook die wereld waarin de prijzen voor in principe bijna geheel op identieke wijze gemaakte instrumenten gigantisch uit elkaar zijn gaan lopen. De taxateurs bedenken voortdurend argumenten om die hoge prijzen te rechtvaardigen, ze worden er zelf bepaald niet minder van.. Lees de artikelen van Fritz Reuter, kostelijke lectuur.
: http://www.westcountryviolins.com/