Maar beste Chris, wat zie je dan aan de f-gaten? En als het kuiltje bij de randen (?) typisch Frans is en tegelijkertijd ook typisch Italiaans, ja, wat is het dan? En wat kun je zien aan het soort hout? Het hout is toch altijd vuren en esdoorn? Hier kan ik niet met uit de voeten!chrish zei:
Ik denk dat je je hier vergist. Juist de onderste 'hoekklossen' worden geplaatst en dan ook nog bestaande uit triplex schotjes. Dus zijn het geen klossen, maar in feite een soort 'bedriegertjes'.chrish zei:
De lak bepaald voor het grootste gedeelte de afkomst. Dat is o.a de kleur maar ook de dikte en de patronen in de lak. De lak, F gaten, en het model van de viool (Hongaarse instrumenten zijn b.v veel dikker en voller) zijn de belangrijkse factoreren (voor mij) om te bepalen waar een viool vandaan komt. Er is geen eigenschap dat typisch uit dat land komt omdat alles elders wordt nagemaakt.liuwe zei:
Lak kun je niet namaken he, eigen formula vaak. In de grote lijnen heb je gelijk. Echte experts hebben stapels boeken met levensechte foto's, die gebruik je om te vergelijken.liuwe zei:Alles samengevat kun je dus eigenlijk wel zeggen dat een viool aan uiterlijke kenmerken niet nauwkeurig te plaatsen is! Want alle kenmerken worden ook elders nagemaakt. Hoe doen die zogenaamde kenners dat dan? Hoe bepaalt bijvoorbeeld Bert B. te G. of hij te maken heeft met een Duitse viool, als het een Stradivari-model is? Of dat het fraaie Stainer-model uit Shanghai komt?
) Heeft ook van die 'kuiltjes' naast de F-gaten. De inleg wijst op hoe nauwkeurig het instrument gebouwd is, niets over de afkomst tenzij het om een dubbele inleg gaat. Ik doel meer op de welving van het bovenblad, deze kan richting de zijkanten flauw of stijl lopen en dan bij de rand weer omhoog gaan zodat als je het instrument vastpakt je als het ware grip hebt een soort kommetje zeg maar. Moeilijk om uit te leggen zonder voorbeelden te laten zien...amaryllida zei:Interessant topic!
Ben gisteren bij Stam en Zonen in Utrecht geweest om een cello te laten taxeren.
De man weet duidelijk wat af van instrument en kon me heel wat extra informatie geven over mijn instrument; hoewel de dingen die hij me vertelde volledig tegendraads zijn met wat hier geschreven word.
-> wat ik zelf ook heel vreemd vond! (heb hem nog een mailtje gedaan om eens duidelijk op te sommen waarom hij precies denkt dat mijn instrument Duits is)
Maar de cello heeft een heel diepe inleg (ik denk dat hiermee de 'lengte van de angeltjes' bedoeld word; zoals chrish het zo mooi omschrijft
Naar mijn mening typisch Italiaanse afwerking, en zeker qua uitzicht ziet het er heel sierlijk en elegant uit. In tegenstelling tot sommige Duitse of Franse instrumenten.
Het instrument heeft ook van die 'putjes' in het achterblad (Boven en onderaan) -> Komt door de klemmen die gebruikt zijn tijdens het bouwen. Hij zei me dat Italiaanse instrumenten dit niet hebben ?! klopt dit?!
Oostduits, of te wel Markneukirchen, Klingenthal of Dresden. Veel atelierwerk wat daar vandaan komt, zonder label wordt het tot atelier werk of soms zelfs fabriekswerk bestempeld. Stel jezelf de vraag of je een soortgelijke cello voor hetzelfde geld kunt krijgen, dan weet je of het bedrag te laag is.amaryllida zei:
