het kwam erop neer dat je niet alles aan 1 kant aan kleppen mag gebruiken met 1 hand, dat je bv met de rechterhand alles doet, maar dat je dan met de linkerhand een bepaalde greep overneemt.
Ik heb geleerd dat je moet afwisselen, dus in een loopje de hele tijd links-rechts-links-reschts-..., of andersom, voor zover mogelijk uiteraard. Je kunt dan namelijk sneller spelen dan wanneer je dezelfde pink moet verplaatsen, eigenlijk vergelijkbaar met strijken, daar speel je meestal ook liever 1-3-4 dan dat je schuivend 1-1-1 doet.
ik vind het wel moeilijk om van register 1 naar 2 te gaan met een vloeiende beweging
Bijvoorbeeld van A naar B met de duodicime klep.
Wat kan helpen is om bij de g-a-bes de vingers van de rechterhand neer te leggen, je toon wordt dan voller en de overgang naar het 2e register makkelijker.
Dat is een mooie! Ik speel op een Noblet Artist, mijn zoon op een Buffet Prestige (beetje overdreven voor een jongetje van 12, maar we konden tweedehandse een hele mooie tegen een redelijke prijs overnemen en dan heeft hij een veel mooiere dan wanneer we voor dat geld een nieuwe hadden gekocht, en hij speelt ook wel veel).
En dan die rietjes!!, uit 1 doosje haal je met geluk 5 fatsoenlijke rieten
Dat is wel zo, maar klarinettisten geven de schuld van alles wat mis gaat ook graag aan hun rietje
Wat gebruik je voor een riet? Ik vind Van Doren V12-rieten wel prettig. Het helpt ook als je voor het eerste gebruik een tijd in een glas water zet en daarna er flink hard mee toeteren, zodat hij lekker soepel wordt. Misschien is dit wel te vergelijken met het gebruik van een tonerite op een strijkinstrument.
Ik moest even wennen bij de muziekvereniging aan de klank, alles gaat veel harder, en het muziek genre is veel hoempapa.
Herkenbaar, al spelen wij ook best mooie stukken zoals de Moldau van Smetana, maar ik mis de strijkers toch. Afgelopen week zei de dirigent van het harmonieorkest waar ik speel dat ik daar ook wel cello mag gaan spelen, maar ik weet nog niet of ik dat ga doen. Het is niet zo handig met vervoer omdat ik daar met de fiets heen moet en ik nu een cello heb die ik niet aan alle weersomstandigheden bloot wil stellen. Ook vind ik het eigenlijk wel erg gezellig om naast mijn zoon bij de klarinetten te zitten en dat gaat dan ook niet meer. Maar als je klarinet wilt blijven spelen, kan dat natuurlijk ook in een symfonieorkest.
Ik had al snel door dat ik dezelfde partij speelde als de dwarsfluittisten, dus kan ik daar lekker aan gaan hangen.
Dat is fijn ja. Kan ik met de cello bij Preludio bij de fagotten en contrabas en de andere cellisten en bij Corrente 6 hang ik aan mijn leraar die naast mij zit. Bij Corrente 5 en het harmonieorkest wordt er meer aan mij gehangen, dus dat is wel zo eerlijk.
Verder vindt ik het niet moeilijk om de altviool te scheiden van de klarinet.
Scheiden is bij mij meestal ook niet echt het probleem, het is meer het verdelen van tijd en aandacht. Wel heb ik op de cello soms nog steeds de neiging als ik een melodietje probeer te spelen, dat ik in mijn hoofd heb en waarvan ik geen bladmuziek heb, er vingers bij te plaatsen als het lager moet worden doordat ik dat in de 35 jaar die ik langer op blaasinstrumenten speel zo gewend ben. Maar als ik van blad speel, heb ik daar geen last van, dan zijn de vingers wel gekoppeld aan het beeld. Soms raak ik even in de war als er veel mollen en kruizen zijn door de verschillende sleutels. Als ik dan een ges op klarinet moet spelen, denk ik in eerste instantie even dat er een bes staat omdat een ges in de vioolsleutel er uitziet als een bes in de bassleutel en de bes meer voorkomt.
we kleppen wat af op de klarinet
En over de klarinet
Veel plezier op de klarinet, en uiteraard op viool en altviool!
Ik vind het behoorlijk lastig 
Maar wil me natuurlijk niet laten kennen, dus ga dan toch weer een tandje harder oefenen 
.