Estheticatraining

[remi]

Frits,

Ik denk dat het dus eigenlijk al bij het uittekenen van de krul de mist in is gegaan. Een mooie symmetrische krul uittekenen en via een sjabloon op het hout overzetten is niet het moeilijkste wat er is. Dus kan ik eigenlijk kort zijn en zeggen dat het dus bij het ontwerp al mis is gegaan of je moet je tekening op het hout niet volgen.

Zelf vind ik het moeilijker om zowel het linker als het rechter oor niet alleen de zelfde vorm te geven maar ook de symmetrie tussen deze goed te houden.
Ten erste moet je natuurlijk heel precies de tekening op het hout aan brengen, zowel links als rechts en moet je de sjabloontjes goed blijven volgen. Een Jan ongeduld als ik ben is dan geneigd om niet op te letten dat links en rechts gelijk in breedte moeten zijn maar ook in bouw, dikte, hoogte, diepte, ronding en zo.
’t Is constant kijken en vergelijken, je ogen goed de kost geven en zeker niet denken dat je het wel even doet, een verkeerde zaagsnede en de boel is verpest.

Oh ja, gebruik jij een Japansezaag voor het zaagwerk of een gewone zaag? Ik ben er inmiddels achter dat een Japansezaag (trekzaag) slechts 0,3 mm dik kan zijn en perfect werkt.
En dan te bedenken dat ongeveer een jaartje geleden er een Japansezaag te koop was voor c.a. 20 euro bij de Lidel.

Remi

 

[ducky]

Leuk dat je de uitleg erbij geplaatst heb! Ik zat er inderdaad naar te kijken, maar kon ook niet goed zeggen wat het was. Met het aangepaste plaatje maak je het goed duidelijk en als ik dan weer naar het eerste plaatje kijk, zie ik inderdaad de "tekortkomingen" die in het oog springen.
Zelf ben ik eigenlijk nog helemaal niet bezig geweest met krullen (ik ben pas bij de bladen...), maar juist om er op deze manier naar te kijken is een stimulans om het straks extra goed te doen (proberen). En me er meer in te verdiepen.

 

[Oosterhof Vioolbouw]

Ik vind het moeilijk te zeggen waar het in dit voorbeeld misgegaan zou kunnen zijn. Het hoeft naar mijn idee niet een foute afschrijving van de contouren van het sjabloon te zijn.
Wanneer ik naga hoe ik voor mezelf een krul maak, boor ik de gaten voor de stemschroeven in een vrij laat stadium, terwijl het veel beter is dit vrijwel in het begin te doen, althans sommige boeken houden die volgorde aan. Het wordt beter geacht, omdat je het halsblok veel gemakkelijker op je boorkolomhouder kunt leggen en precies haaks kunt boren (haaks op de centrale lijn wel te verstaan, anders gaat het nòg mis!) dan wanneer de windingen al zijn aangebracht, want dan kun je zo moeilijk je bijna gerede krul haaks plaatsen.

Een tweede voordeel is dat het gat door een massief breder gedeelte gaat en je pas later de juiste breedte van de krul maakt, door de breedte van het huis aan te passen. Dat geeft een mooi rond en afgewerkt gat. Maar toch heb ik voor het ‘achterafsysteem’ gekozen, omdat mij meermalen is gebleken dat, hoe goed ik me ook aan een sjabloon houd, er toch wel weer een correctie volgt, waardoor de gaten eigenlijk verplaatst zouden moeten worden als ik ze er al in had geboord. Door die gaten die er al in zitten ben je een aantal vrijheden kwijt die je belemmeren in het aanbrengen van een betere lijn!
Dat boren doe ik dus pas in het laatste stadium, juist om te voorkomen dat er hout te kort is, zoals in het gegeven voorbeeld van de cellokrul. Om alles weer haaks te krijgen maak ik dan een soort houten steun waar de krul weer op rust en zet de kolomhouder in de juiste hoek.

Voor het zagen van de diverse stadia ten behoeve van het verkrijgen van de windingen, maak ik gebruik van een modelbouwerszaagje met een dikte van 0,5 mm. Het is echter geen trekzaag. Heeft volgens mij minder gekost dan die Japanse van de Lidl (dus geen EUR 20,=). Het is denk ik ook niet zo van belang wat de dikte van de toegepaste zaag hier is, want je kunt altijd rekening houden met de dikte van de zaagsnede. Van veel groter belang is het aantal tanden per cm, want een fijn vertande zaag is wel gewenst. En ook van belang is dat je ‘ruim’ zaagt, zodat alles later nog heel precies kan worden bijgesneden (beter is hier te spreken van wegsnijden). Met een scherpe beitel of scherp mes krijg je daar bovendien nog een prachtig glad oppervlak mee ook, die je met een zaag niet krijgt. En natuurlijk moet je hier niet miszagen, want materiaal eraan is wel heel moeilijk te realiseren, zodat ook hier geldt, dat je je terdege bewust moet zijn wat je doet of gaat doen.

Het komt ook best wel vaak voor dat ik helemaal geen sjabloon gebruik maar me houd aan de gangbare afmetingen zoals breedte lengte en hoogte van de krul en dan maar begin. Het snijden van de krul is eigenlijk een proces van voortdurend kijken. Je moet ook een beeld in je hoofd hebben van hoe het moet gaan worden. Eerst voor één kant de vormen hebben aangebracht en wanneer die goed zijn is het een kwestie van kopiëren om de andere kant te maken. Of je maakt een gedeelte van de ene kant en kopieert die weer naar de andere kant. Een ieder doet het weer anders volgens mij. Aldoende ontwikkel je een bepaalde volgorde en methode waarvan degene die het gebruikt natuurlijk beweert dat dàt het meest prettig werkt, dat doe ik ook.

Dat kopiëren doe je met je gereedschap en je ogen. Leren omgaan met je gereedschap oefen je door te doen en je ogen gebruiken leer je, door - onder meer- de estheticatraining te volgen .