Muzirene
|♫♫|♫
Ik was inderdaad met dit topic begonnen met wat je instrument voor je betekent. En verder had ik geen verwachtingen. Wel gedachten over welke richting het heen zou kunnen gaan, dit topic, maar ik was vooral benieuwd naar hoe jullie bezig zijn met je instrument en ik krijg zelfs reacties over hoe je met de muziek omgaat die je speelt!
Het is mooi te lezen hoe jullie allemaal met muziek en je instrument bezig zijn. De ene wat meer mentaal (hoe had de componist het bedoeld), de ander meer vanuit het gevoel (hoe ervaar ik het en kan ik het overbrengen). Mooi is dat deze twee dingen raakvlakken en zelfs overlappingen hebben, want een stuk dat bijvoorbeeld geschreven is n.a.v. een overlijden van een dierbare, zal ook een huidige musicus raken en dat gevoel zal die weer in de muziek leggen. De ene wat meer vanuit zichzelf, de ander meer vanuit de historie en de volgende meer afgaand op wat op papier is gezet. Alles is goed.
Het valt mij op dat als ik dezelfde stukken beluister (ook heel eenvoudige) zo gigantisch verschillend gespeeld worden! Ik denk dat het een onmogelijke opgave is om het zo te spelen zoals een componist het destijds bedoelde. Je kan daar volgens mij alleen een idee over hebben, wat gewoon uiterst subjectief is, en dat dan zo goed mogelijk ten gehore brengen.
Mijn meisje heeft dit weekend haar vioolexamen gedaan en speelde een stuk van Wolfahrt. De laatste paar noten deed ze wat leuks mee. De reactie van een van de juffen uit de examencommissie: "Dat zou dhr Wolfahrt vast heel leuk gevonden hebben!" (Maar het stond er niet.....)
Misschien waren de componisten wel heel benieuwd wat de musici zouden maken van hun gekriebel op papier en hadden ze maar deels echt bedoelingen? (Dit zou wel eens een leuke knuppel kunnen zijn, kom maar op, hoenders!)
En die kenner met zijn muziek ondersteboven... Arme man.... die heeft waarschijnlijk nooit het genot gekend een dekentje over zijn dierbare Viool te leggen. Die probeert zich wellicht in te leven in de musicus op het podium die vol overgave het stuk brengt, terwijl hij zich afvraagt of het de emotie van de musicus is die hij hoort, of dat het ook ergens tussen al die rare bolletjes en streepjes staat op dat blad....
Het is mooi te lezen hoe jullie allemaal met muziek en je instrument bezig zijn. De ene wat meer mentaal (hoe had de componist het bedoeld), de ander meer vanuit het gevoel (hoe ervaar ik het en kan ik het overbrengen). Mooi is dat deze twee dingen raakvlakken en zelfs overlappingen hebben, want een stuk dat bijvoorbeeld geschreven is n.a.v. een overlijden van een dierbare, zal ook een huidige musicus raken en dat gevoel zal die weer in de muziek leggen. De ene wat meer vanuit zichzelf, de ander meer vanuit de historie en de volgende meer afgaand op wat op papier is gezet. Alles is goed.
Het valt mij op dat als ik dezelfde stukken beluister (ook heel eenvoudige) zo gigantisch verschillend gespeeld worden! Ik denk dat het een onmogelijke opgave is om het zo te spelen zoals een componist het destijds bedoelde. Je kan daar volgens mij alleen een idee over hebben, wat gewoon uiterst subjectief is, en dat dan zo goed mogelijk ten gehore brengen.
Mijn meisje heeft dit weekend haar vioolexamen gedaan en speelde een stuk van Wolfahrt. De laatste paar noten deed ze wat leuks mee. De reactie van een van de juffen uit de examencommissie: "Dat zou dhr Wolfahrt vast heel leuk gevonden hebben!" (Maar het stond er niet.....)
Misschien waren de componisten wel heel benieuwd wat de musici zouden maken van hun gekriebel op papier en hadden ze maar deels echt bedoelingen? (Dit zou wel eens een leuke knuppel kunnen zijn, kom maar op, hoenders!)
En die kenner met zijn muziek ondersteboven... Arme man.... die heeft waarschijnlijk nooit het genot gekend een dekentje over zijn dierbare Viool te leggen. Die probeert zich wellicht in te leven in de musicus op het podium die vol overgave het stuk brengt, terwijl hij zich afvraagt of het de emotie van de musicus is die hij hoort, of dat het ook ergens tussen al die rare bolletjes en streepjes staat op dat blad....
).
): ik zou wel eens met de bladmuziek bij de hand de eigen uitvoering willen volgen. Zou hij/zij echt weer precies doen wat opgeschreven is, inclusief de aanwijzingen? In de gevallen van bijvoorbeeld Mozart en Beethoven geloof ik er echt helemaal niets van.
.
