Iedereen bedankt voor het meedenken en reageren. Het wordt dus inderdaad olielak (van Hammerl). Volledigheids- en voorzichtigheidshalve zal ik er wel nog even Möckel bij opslaan.
Het slachtoffer van van deze ingreep wordt een zoveelste onecht kind van Stradivarius. Lang geleden op 'Marktplaats' aangeschaft door één van onze dochters. Om aan de muur te hangen, want VIOOLMUZIEK heeft niet echt de belangstelling van onze kinderen. To put it mildly. Maar de aanblik van dit instrument heeft niet lang kunnen bekoren en 'dus' werd de afgewezene vervolgens bij mij afgeleverd. Dit onder het motto 'misschien heb je er nog wat aan'. De hartelijkheid van kinderen grenst soms aan het ongelooflijke.
Het instrument was door de marktplaatshandelaar onmiskenbaar 'opgeknapt'. Aangezien de lak voor een groot deel was verdwenen, bleek in deze lacune voorzien door het opbrengen van vernis. Over alles. De toets, kennelijk niet van ebbenhout, was behandeld met zwarte verf. Nee, geen beits.
Het vreemde is overigens dat het instrument niet eens zo slecht klinkt. Ik heb in de loop van de jaren de nodige 'atelierviolen' geprobeerd en dat leidde veelal tot een treurige conclusie. Maar dat viel in dit geval, heel opmerkelijk, wel mee. Alleen de D-snaar klinkt wat 'hobo-achtig', maar daar gaan meer D-snaren mank aan.
Omtrent de manier waarop ik mij voorstel de nog aanwezige lak plus vernis te verwijderen, doe ik er in dit forum maar beter het zwijgen toe. Want die methode zou ongetwijfeld als heiligschennis worden ervaren. Het volgende probleem wordt dan het verwijderen van de toets. Evenals het losmaken van de kam want die is, naar ik vrees, vastgeplakt
Ik heb nog een vraagje: de site van Hammerl vermeldt hoeveelheden lak van 100 cc tot een liter. Aangezien ik mijn activiteiten in dezen wil beperken tot zegge één viool, vraag ik mij af hoeveel olielak ik nodig heb.
Alvast mijn dank.
Ronald